Kostel sv. Jakuba Většího, Zabytek religijny w Mirošovie, Republika Czeska.

Kościół św. Jakuba Większego w Mirošowie to barokowa jednonawowa budowla o prostokątnym planie i płaskim stropie, wzniesiona w 1675 r. z wykorzystaniem resztek starszego kościoła. W południowo-zachodnim narożniku stoi graniastosłupowa wieża z kopułą. Główne zachodnie wejście zdobią dwa herby na piaskowcowej płycie, a nad nimi wnęka z figurą św. Jakuba.

Rok założenia kościoła nie jest znany; przypuszcza się, że powstał wraz z zaginioną osadą Chylice w XII wieku, podczas pierwszego etapu kolonizacji Brdów. Po raz pierwszy wzmiankowany jest w 1295 roku, gdy płacił papieski podatek w wysokości ośmiu groszy. Chylice opustoszały pod koniec XVI wieku i w 1616 roku są wymieniane jako puste; zachowane resztki wykorzystano w 1675 roku do budowy nowego barokowego kościoła parafialnego dla Mirošova. Kościół i wieżę naprawiano w 1773 i 1882 roku.

Kościół nosi wezwanie św. Jakuba Większego, którego figura stoi w niszy nad zachodnim wejściem, między dwoma herbami na piaskowcowej płycie. Obraz ołtarza głównego przedstawia Jakuba ukazującego się królowi Ramirowi i zachęcającego go do walki z Saracenami. Cmentarz nadal służy do pochówków mieszkańców Mirošova, Hrádku, Mýta i Veselé.

Kościół stoi na terenie cmentarza przy drodze między Mirošovem a Hrádkiem, w miejscu zaginionej osady Chylice. Główne wejście znajduje się od zachodu, drugie od południa przez barokową furtkę w murze cmentarnym. Zakrystia w północno-wschodniej części ma własne wejście, a wieża z kopułą jest wbudowana w południowo-zachodni narożnik.

Podczas remontu w 1882 roku wmurowano w wnętrze kościoła cztery płyty nagrobne: dwie w filary pod chórem i dwie w ścianę przy wejściu południowym. Jedna z nich to żeliwna płyta Zikmunda Ondřeja Samuela Emericha, małego syna sztygara miroszowskich hut, zmarłego 29 września 1704 roku; choć najmłodsza, nawiązuje do starszych renesansowych nagrobków.