Věnec, grodzisko koło Zálezly, Czechy Południowe, Czechy

Věnec to prehistoryczne grodzisko na szczycie wzgórza o wysokości 765 m, dwa kilometry na południowy wschód od Zálezly. Jego wał obwodowy ma około 1530 m długości i obejmuje prawie 8 hektarów. Akropola zajmuje około 0,5 ha; jej północną stronę tworzy 270-metrowa, poprzerywana ściana skalna o wysokości 10–15 m, a pozostały wał ma do 10 m wysokości i 280 m długości. Wejście znajduje się po stronie południowej.

Szczyt był zamieszkany już w epoce kamienia; wały wzniesiono w późnym okresie halsztackim i wczesnym lateńskim. Johann Gottfried Sommer wspomniał o stanowisku w 1840 r., a wykopaliska Bedřicha Dubskiego w latach 1919–1920 odsłoniły ceramikę i fragment brązowego pasa z VI–V w. p.n.e. Pod koniec okresu lateńskiego miejsce znów było używane.

Nazwa Věnec („wieniec”) nie jest w źródłach wiązana z wałami; wzniesienie nosi tę nazwę. Na akropolu urządzono dziś zaplecze dla odwiedzających — palenisko, ławki i niskie murki oporowe — a naturalne źródło przekształcono w studnię. Szczyt jest swobodnie dostępny.

Teren jest swobodnie dostępny. Niebiesko znakowany szlak z Hradčan prowadzi przez zewnętrzne umocnienia do przystanku kolejowego Lčovice na linii Strakonice–Volary. Odgałęzienie czerwono znakowanego szlaku z Zálezly do Budilova prowadzi wprost na akropol na szczycie.

270-metrowy pas poprzerywanej skalnej ściany po północnej stronie, wysoki na 10–15 metrów, wyznacza krawędź akropolu; brama po południowej stronie nie jest opisywaną w niektórych publikacjach bramą szczypcową, lecz nowożytną modyfikacją ułatwiającą zwożenie drewna.