Horní městská hradba, parkánová hradba, dolní městská hradba, Zabytek kultury Republiki Czeskiej na terenie gminy Hradec Králové

Średniowieczne umocnienia Hradca Králové składają się z trzech linii murów: głównego muru ceglanego z kwadratowymi wieżami, muru parkán z półokrągłymi bastionami dodanego za Wacława II oraz dolnego muru u podnóża wzgórza z wojen husyckich. Fragmenty zachowały się za domami nr 45–52, w tym mur gruby na 120 cm, gotycki wątek krzyżowy z cegieł i odcinek z opoki za nr 52.

Hradec Králové założył w 1225 roku Přemysl Otakar I na wzgórzu nad ujściem Orlicy do Łaby. Fortyfikacja składała się z ceglanego muru z czworobocznymi wieżami; za Wacława II pod koniec XIII wieku przed nim wzniesiono mur parkanowy z półokrągłymi basztami. W czasie wojen husyckich zbudowano trzeci mur u podnóża wzgórza. Szwedzi, którzy zajmowali miasto w latach 1639–1640, dodali osiem ziemnych bastionów i dwa forty w kształcie gwiazdy. Rozbiórkę rozpoczęto 4 października 1884 roku.

Bramy nadały murom ich codzienne nazwy: Brama Praska, zbudowana jako pierwsza, została nazwana Starą Bramą, gdy powstała Brama Śląska; Brama Śląska, później Mýtská, była też zwana Nową Bramą, a ponieważ pobierano w niej cło – Celną. Fort Kozia, zwany też Soukenická, stał obok browaru przy ulicy Soukenickiej.

Większość zachowanych fragmentów tkwi w murach domów przy ulicach Komenského i Mýtská; patrz na wątek murarski, zamiast szukać wolnostojących obwarowań. Za domami nr 51 i 52 zachował się ciągły odcinek parkánová hradba z przejściem z opoki i gotyckim wątkiem krzyżowym z cegły. Po lewej stronie wejścia na schody Bono publico, na wysokości około 5 m, zachowała się ceglana bastion pryzmatyczna z narożami wzmocnionymi piaskowcowymi ciosami.

Wykopaliska archeologiczne regularnie odkrywają fragmenty cegły, kamienia i wyrobów ceramicznych, które ujawniają, jak umocnienia rozwijały się w czasie. Znaleziska te pomagają historykom zrozumieć, jak wczesne fortyfikacje ewoluowały z prostych drewnianych palisad do bardziej skomplikowanych struktur kamiennych.