Barokní městské opevnění, Fortyfikacja barokowa w Hradec Králové, Republika Czeska

Barokowe umocnienie miejskie to instalacja wojskowa z XVIII wieku z ośmiopunktowym planem w kształcie gwiazdy i murami o wysokości około 10 metrów. Twierdza posiada wiele wejść i kilka struktur obronnych, które pełniły różne funkcje w systemie obrony.

Po wojnach śląskich, w których Austria utraciła hrabstwo kłodzkie i Śląsk, Hradec Králové przekształcono w miasto-twierdzę w drugiej połowie XVIII wieku. Projekt oparto na zasadach Vaubana rozwiniętych przez szkołę z Mézières; sporządzili go inżynier podpułkownik Václav Pavlovský z Rosenfeldu i generał Jakob R. Spallart. Budowa trwała od 1766 do 1789 roku, a po 1779 roku wały ziemne otrzymały ceglaną okładzinę. Usunięto dwa przedmieścia i wzgórze Rožberk.

Nazwa odzwierciedla styl budowy, który definiuje to umocnienie i pokazuje, jak miasto szukało ochrony wojskowej w XVIII wieku. Odwiedzający mogą obserwować, jak to podejście architektoniczne ukształtowało cały kompleks i jego rolę w krajobrazie miejskim.

Z twierdzy zachowały się tylko dwie wysunięte lunety: Pivovarská flošna, kwadratowy budynek kazamatowy z 1774 r. długo używany przez browar, oraz Pajkrova flošna przy ogrodzie wydziału farmaceutycznego, której północny mur ma trzy wjazdy. Przy nabrzeżu Orlicy stoi piaskowcowy stożek zwany Panenka, wysoki na około 3 m, z 1784 r.

Kompleks posiadał zaawansowany system wodny, który mógł celowo zalewać tereny wokół jako dodatkową warstwę obrony. Ta innowacyjna metoda znacznie utrudniła zbliżenie się do twierdzy każdemu potencjalnemu zagrożeniu.