City walls of České Budějovice, System fortyfikacji średniowiecznych w Czeskich Budziejowicach, Republika Czeska.

Mury miejskie České Budějovice tworzą system obronny otaczający średniowieczne jądro miasta z wieżami z kamienia i cegły połączonymi ciągłymi barierami. Struktura obejmuje kilka odcinków na różnych wysokościach i pokazuje, jak projektanci dostosowali design do ochrony różnych części osady.

Mury rozwijały się wraz z miastem założonym przed 1265 rokiem u zbiegu Wełtawy i Malše, które tworzyły naturalną barierę na zachodzie i południowym zachodzie. Mur główny, wysoki na około 7 m i gruby na 1,6 m, wzmocniony półcylindrycznymi basztami, ukończono około 1300 roku; niższy mur zewnętrzny powstał w XIV–XV wieku, a wysokie wieże w XV. W XVI wieku dodano renesansowe barbakany, w XVII po pożarze raweliny, a bramy rozebrano około połowy XIX wieku.

Nazwy bram przypominają drogi, którym służyły: Brama Praska wiodła na północ, Swinenska ku Trhovym Svinom i Wiedniowi, Rožnovska ku Czeskiemu Krumlovowi i Linzowi. Mniejsza Brama Rybacka i Brama Solna, zbyt wąska dla wozów, przebijały główny mur. Rozbiórka gotyckich bram około połowy XIX wieku wywołała spory między niemiecką radą miejską a Czechami, którzy widzieli w nich część swojego dziedzictwa.

Mury zachowały się tylko fragmentarycznie, nie ma ciągłej trasy do przejścia; szukaj odcinków przy Mlýnská stoka i wzdłuż nabrzeża Malše. Główne bramy rozebrano około połowy XIX wieku, więc ich miejsca odczytasz tylko z przebiegu i nazw ulic. Relikty stoją w otwartej przestrzeni publicznej i można je oglądać o każdej porze.

Mur główny miał około 7 m wysokości i 1,6 m grubości, a miejscami jego półcylindryczne baszty stały od siebie zaledwie 30 m. W XVII wieku obwód liczył 28 wież wraz z bramami. Przy klasztorze dominikanów układ się zmieniał: wąski międzymurze wypełniały baszty, jak pryzmatyczna Pergola i klinowata Klínovitá bašta, której skierowana na zewnątrz krawędź opierała się ostrzałowi.