Národní dům, Centrum kulturalne i zabytek w Pradze 4, Republika Czeska.

Národní dům to czterokondygnacyjny budynek neorenesansowy architekta Antonína Frica, ukończony i otwarty w 1898 r. na czele dzisiejszego placu náměstí Bratří Synků w Nuslach. Jego trzy skrzydła otwierają się na ulice Nuselská i Čestmírova; fasada od placu ma wnękę z figurą św. Wacława, pilastry z posągami Przemyśla Oracza i księżnej Libuszy, balkon oraz herby krajów korony czeskiej z popiersiem Karela Havlíčka Borovskiego.

Národní dům został zbudowany przez architekta Antonína Frica w stylu neorenesansowym na miejscu dawnej gospody „Na Kovárně”, rozebranej podczas parcelacji Nusli w 1889 roku. Otwarto go 17 listopada 1898 roku, w roku podniesienia Nusli do rangi miasta, uroczystym koncertem promenadowym. W 1922 roku rozpoczął tam działalność Hotel Šmíd, a w 1948 roku budynek wywłaszczono; od 1976 roku jest wpisany jako zabytek kultury.

Nazwa Národní dům (Dom Narodowy) pochodzi od jego roli czeskiego centrum obywatelskiego i społecznego. Założona 4 listopada 1881 roku Občanská beseda miała tu czytelnię, a w salach odbywały się koncerty, bale kostiumowe Sokoła, odczyty i zabawy sylwestrowe; w budynku występował Karel Hašler. Od 1911 roku kino Biograf Světovid w sali „U Přemysla” wyświetlało filmy podróżnicze i edukacyjne.

Budynek stoi na czele náměstí Bratří Synků, przy Nuselská 1, gdzie schodzą się ulice Nuselská i Čestmírovy. Na parterze mieści się oddział Česká spořitelna pod adresem Nuselská 2/1, a wyższe kondygnacje są głównie mieszkalne, więc historyczne sale nie są udostępnione jako miejsce publiczne. Warto zwrócić uwagę na fasadę od strony placu.

W latach 1918–1955 pod posągiem św. Wacława w fasadzie od strony placu wisiał wielki zegar zwany orlojem; został usunięty i w niszy stoi dziś tylko posąg. Przy ulicy Nuselskiej naprzeciw siebie wiszą plakiety cesarza Rudolfa II i Ojca Ojczyzny, a między nimi korona św. Wacława.