Lázeňský dům Bedřicha Smetany, Dom zdrojowy w stylu secesyjnym w Luhačovicach, Czechy

Lázeňský dům Bedřicha Smetany to czterokondygnacyjny hotel na placu zdrojowym w Luhačovicach, zbudowany w latach 1908–1910 według projektu Emila Králíka w stylu secesyjnym z elementami kubistycznymi. Ma prostokątny plan i symetryczną, rozczłonkowaną fasadę wschodnią. Z planowanego trójdzielnego kompleksu Josef Schaniak wzniósł tylko środkowe skrzydło. Przed hotelem stoi fontanna brukselska Jana Kavana, pokazywana w pawilonie czechosłowackim na Expo 58.

Budynek został zaprojektowany przez architekta Emila Králíka i ukończony w 1910 roku podczas rozbudowy infrastruktury uzdrowiskowej Luhačovic. Powstał w czasach, gdy czeskie miasta uzdrowiskowe zdobywały międzynarodową sławę jako prestiżowe destynacje.

Dom nosi imię Bedřicha Smetany z inicjatywy Marie Calmy Veselé, żony dyrektora uzdrowiska. Uroczyście otwarto go 1 sierpnia 1909 r. w 25. rocznicę śmierci kompozytora, ale dekoracja wnętrz trwała jeszcze przez następny rok. W holu wejściowym znajduje się popiersie Smetany dłuta rzeźbiarza V. Maška, podarowane przez mecenasa Osvalda Životskýego i odsłonięte przez wnuczkę kompozytora Danielę Heyduškovą.

Budynek jest dostępny przez cały rok, a jego architektoniczne detale widać z zewnątrz i w wybranych przestrzeniach wewnętrznych. Warto wcześniej sprawdzić czy chcemy zobaczyć obszary poza głównymi halami, ponieważ niektóre sekcje mogą mieć ograniczone godziny dostępu.

Hotel zawdzięcza nazwę Bedřichowi Smetanie z inicjatywy Marie Calmy Veselé, żony dyrektora uzdrowiska; otwarto go 1 sierpnia 1909 roku w 25. rocznicę śmierci kompozytora, a dekoracja wnętrz trwała jeszcze w następnym roku. W holu wejściowym stoi popiersie Smetany dłuta rzeźbiarza V. Maška, podarowane przez mecenasa Osvalda Životského i odsłonięte przez wnuczkę kompozytora Danielę Heyduškovą.