Коловратский дворец, Pałac barokowy w Malá Strana, Praga, Republika Czeska

Pałac Kolowratów to barokowy budynek narożny na skrzyżowaniu ulic Sněmovní i Thunovská na Małej Stranie w Pradze. Główna fasada od ulicy Sněmovní ma portal w formie edykuły, a boczna fasada od ulicy Thunovská — wykusz. Wystrój wnętrz pochodzi z 1992 roku, gdy budynek przystosowano dla Izby Poselskiej; jedynie freski sufitowe zachowały się z barokowej przebudowy około 1690 roku.

Pierwotnie stał tu dom gotycki, kilkakrotnie przebudowywany; jego pierwszym znanym właścicielem był w 1466 roku cieśla Jan Sekyra, a dom nazywano później Bělehrad. Po 1626 roku służył jako plebania kościoła św. Wacława na Malé Straně, a gdy kościół zniknął w 1772 roku, nazwę zmieniono na plebanię św. Mikołaja. Około 1690 roku dom przebudowano w stylu barokowym, w 1707 roku zmiany wprowadził Giovanni Antonio Lurago, a w 1884 roku zmieniono układ wnętrz.

Budynek należy do archidiecezji praskiej, a Izba Poselska wykorzystuje go jako siedzibę swojego Instytutu Parlamentarnego. Nazwa przypomina ród Kolowratów, który nadał domowi imię na początku XVII wieku; po 1626 roku był plebanią św. Wacława, a potem św. Mikołaja. Barokowe freski sufitowe z około 1690 roku przetrwały nad wnętrzami przebudowanymi w 1992 roku.

Budynek stoi na rogu ulic Thunovská i Sněmovní na Malej Stranie, w pobliżu izby niższej parlamentu. Należy do archidiecezji praskiej i jest używany przez Izbę Posłów jako siedziba jej Instytutu Parlamentarnego, dlatego dostęp zależy od tego instytucjonalnego przeznaczenia, a nie od zwykłego zwiedzania.

Barokowe freski sufitowe pochodzą z przebudowy około 1690 roku i przetrwały adaptację z 1992 roku dla Izby Poselskiej; pozostała dekoracja wnętrz jest współczesna. Budynek należy do archidiecezji praskiej i mieści Instytut Parlamentarny Izby.