Obytce, Zamek renesansowy w Obytce, Republika Czeska

Obytce to zamek w tej samej wsi, powstały z przebudowy XIV-wiecznej warowni. Obecny plan w kształcie litery U jest wynikiem barokowej przebudowy w latach 1730., gdy zniknęły fortyfikacje; skrzydło północne zachowuje domniemany gotycki mur. Parter ma renesansowe sklepienia grzebieniowe, piętro płaskie stropy, a zachowała się czarna kuchnia z okapem.

Wieś po raz pierwszy wymieniono w 1227 roku jako część okręgu kolonizacyjnego praskiego klasztoru św. Jerzego. Pierwsi znani właściciele majątku, Zbraslav i Bušek Obytečtí z Obytec, pojawiają się w 1379 roku; dwór obronny jest poświadczony w umowie podziałowej z 1543 roku między braćmi Bohuslava. Przebudowa renesansowa nastąpiła w drugiej połowie XVI wieku, a zachowana forma w kształcie litery U pochodzi z przebudowy barokowej w latach trzydziestych XVIII wieku. Zakon Maltański posiadał majątek od 1751 do 1926 roku.

Nazwa Obytce pochodzi od rodu Obyteckich, którzy władali majątkiem od 1379 roku. Układ spadkowy z 1543 roku między braćmi Václavem, Janem, Petrem i Alexim podzielił samą twierdzę: każdy dostał ćwierć kuchni i jedno miejsce w stajni, a Petr wieżę i część izby. Najmłodszy Jan stopniowo wykupił wszystkie działy i w 1584 roku zapisał majątek Janowi Kocowi z Dobrše.

Zamek stoi w centrum Obytców, w powiecie Klatovy. Chroniony zespół obejmuje budynek zamkowy, spichlerz, budynek administracyjny nr 66, dwie obory, mur z dwiema bramami i przyległy park. W drugiej połowie XX wieku budynek służył jako magazyn przedsiębiorstwa Mototechna, a później jako depozyt archiwum powiatowego w Klatovach.

Umowa podziałowa z 1543 roku między braćmi z rodu Obyteckich to pierwsza pisemna wzmianka o twierdzy. Dzieliła wieżę, komnaty, piwnicę i sień między czterech spadkobierców, a każdemu bratu przydzielała nawet ćwierć kuchni i jedno miejsce w stajni. Najmłodszy, Jan, stopniowo wykupił wszystkie udziały i w 1584 roku zapisał majątek Janowi Kocowi z Dobrše.