Fort Rymice, Dom warowny i zabytek kultury w Rymicach, Republika Czeska.

Fort Rymice to dwukondygnacyjny renesansowy dom obronny zbudowany na miejscu XIV-wiecznej siedziby szlacheckiej, w pobliżu rynku wsi Rymice w powiecie kromierzyńskim. Jego najsłynniejszym właścicielem był Albrecht von Wallenstein. Obecnie należy do kraju zlińskiego i jest zarządzany przez Muzeum Regionu Kromierzyńskiego; w pobliżu znajdują się dawne budynki gospodarcze, w tym spichlerz i budynek administracyjny.

Wcześniejsza twierdza w tym miejscu jest poświadczona w 1374 roku i została zniszczona podczas wojen czesko-węgierskich w drugiej połowie XV wieku. Rodzina Podstatských z Prusinovic zbudowała wówczas obecną renesansową rezydencję jako wygodną siedzibę, a nie warownię obronną. Jej najsłynniejszym właścicielem był Albrecht von Wallenstein, który nabył ją przez małżeństwo w 1609 roku z Lukrécie Nekšová. W 1841 roku rodzina Wrbnów urządziła na drugim piętrze cukrownię, zamkniętą w 1858 roku.

Nazwa Rymice pojawia się w źródłach w 1374 roku, gdy po raz pierwszy wspomniano wcześniejszą warownię w tym miejscu. Obecny dwukondygnacyjny budynek renesansowy wznieśli Podstatští z Prusinovic jako wygodną rezydencję, a nie twierdzę. W 1841 roku rodzina Wrbnów urządziła na drugim piętrze cukrownię Gräflich von Stockau & Wrbna'sche Zuckerfabrik in Rimnitz, zamkniętą w 1858 roku.

Miejsce najlepiej eksploruje się pieszo, ponieważ znajduje się w małej wiosce, gdzie spacer jest głównym sposobem poruszania się. Odwiedzający mogą widzieć zewnętrze i strukturę z wiejskich ścieżek, które je otaczają.

Podczas wojen napoleońskich twierdza służyła jako filia wojskowego szpitala polowego w Hradisku, gdzie leczono francuskich żołnierzy. W 1841 roku rodzina Wrbnów urządziła na drugim piętrze manufakturę cukrowniczą, Gräflich von Stockau & Wrbna'sche Zuckerfabrik in Rimnitz, zamkniętą w 1858 roku, ponieważ nie dorównywała sąsiednim cukrowniom o nowocześniejszej technologii.