Adalbertinum, Centrum kulturalne i audytorium w Hradec Králové, Republika Czeska

Adalbertinum to wolnostojący, dwupiętrowy dom społeczny przy ulicy Československé armády w Hradcu Králové, zbudowany w latach 1895–1897 w stylu eklektycznym łączącym elementy neorenesansu i neobaroku. Ochronna fasada ze stiuku ma trzy ryzality, balkon na półkolumnach nad głównym wejściem i wolutowy szczyt; trzy ryzality wieńczą dzwonowate miedziane kopuły. Prostokątny rzut ma wymiary 47,10 na 31,25 metra.

Adalbertinum wzniesiono w latach 1895–1897 dla Družstvo tiskové, spółdzielni drukarskiej pod opieką św. Jana Nepomucena. Kamień węgielny położono 23 kwietnia 1896 r., w dzień św. Wojciecha, a uroczyste otwarcie odbyło się w sierpniu 1897 r. podczas pierwszego kongresu diecezjalnego katolików zorganizowanego przez biskupa Edvarda Jana Brynycha. Od 1958 r. budynek jest chronionym zabytkiem kultury.

Nazwa pochodzi od św. Wojciecha (sv. Vojtěch), którego święto przypada w dniu położenia kamienia węgielnego; na północno-zachodniej fasadzie widnieje napis ADALBERTINUM nad łukowymi oknami. Mieszkańcy skracają często nazwę do „Adal”. Budynek nadal służy działalności społecznej i kulturalnej.

Adalbertinum to wolnostojący, dwupiętrowy budynek na prostokątnym planie o wymiarach 47,10 m na 31,25 m, z głównym wejściem pośrodku fasady. Stoi przy ulicy Československé armády, obok kompleksu hotelu Grand. Fasada ma ochrowy tynk, a cały parter otacza pas rustyki.

Kamień węgielny położono 23 kwietnia 1896 r., w święto św. Wojciecha, ponieważ budynek miał być gotowy na 900. rocznicę jego męczeństwa rok później. Otwarcie nastąpiło ostatecznie w sierpniu 1897 r. podczas pierwszego kongresu diecezjalnego katolików zorganizowanego przez biskupa Edvarda Jana Brynycha.