Villa Otto, Willa zabytek kultury w Zbraslav, Republika Czeska.

Villa Otto to trzykondygnacyjny secesyjny dom letni z dachem mansardowym, zbudowany w latach 1909–1911 na długiej działce ogrodowej sięgającej holowniczej ścieżki nad Wełtawą. Zachodnia elewacja ma wejście pod sklepioną arkadą; południowa elewacja mieści taras z pergolą połączony z drugim tarasem po wschodniej stronie, skąd szerokie schody prowadzą do ogrodu. Wnętrze parteru wypełnia dwukondygnacyjna sala kolumnowa, jadalnia wychodzi na ogród, a kuchnia znajduje się w suterenie.

Jan Otto, wydawca czeskiej encyklopedii, od 1873 spędzał z rodziną lata w Zbraslaviu. W 1909 roku, mając 68 lat, zlecił architektowi Otakarowi Novotnému budowę tej willi, ukończonej w latach 1909–1911. Rodzina sprzedała ją w 1920 r.; państwo nabyło ją w 1935 r., a od lat 50. służyła jako szkoła kolejowa. Spłonęła za socjalizmu, w 1991 r. została wpisana do rejestru zabytków, od 1995 r. odrestaurowana przez małżeństwo Borensteinów, a w 2002 r. zalana.

Rodzina Jana Otto spędzała lata w Zbraslaviu od 1873 roku, a w 1909 roku, mając 68 lat, zbudował tę willę nad Wełtawą. Na parterze znajdował się salon damski połączony z salonem męskim, sypialnie były na pierwszym piętrze i na poddaszu. Od lat 50. budynek służył jako szkoła kolejowa.

Willa stoi na długiej działce ogrodowej, której wschodni koniec sięgał niegdyś do drogi nawigacyjnej wzdłuż Wełtawy, w pobliżu dzisiejszego mostu Závodu míru. Należy do dzielnicy Praga-Zbraslav i nie jest udostępniona do zwiedzania z przewodnikiem; powódź w 2002 r. sięgnęła poziomu parteru. Elewacje można oglądać z ulicy i z nadrzecznej ścieżki.

Jan Otto, który zamówił willę w wieku 68 lat, przyjeżdżał codziennie z Pragi powozem i zwykle docierał dopiero wieczorem. Powódź w 2002 roku sięgnęła podłogi parteru. Od 1995 roku budynek należy do dzielnicy Praga-Zbraslav, po renowacji przez małżeństwo Borensteinów z Belgii.