Klášter milosrdných bratří, Klasztor zakonny w Prościejowie, w Czechach

Dawny klasztor milosrdných bratří w Prostějowie to barokowy zespół przy Svatoplukovej 7, na skraju historycznego centrum. Budynek konwentu stoi na wschód od kościoła św. Jana Nepomucena; na pierwszym piętrze znajdowały się cele zakonników i reprezentacyjne pomieszczenia. Nad wejściem do klasztoru umieszczono rzeźbę św. Jana Bożego pomagającego choremu.

W 1727 roku księżna Marie Anna z Liechtensteinu obiecała w Valticach 4000 guldenów na klasztor, jeśli jej syn Jan Nepomuk Karel wyzdrowieje; cesarz Karol VI potwierdził fundację w Wiedniu 13 lutego 1733 roku. Prostějov wybrano, bo brakowało w nim lekarza i aptekarza, a książę Liechtenstein kupił dom za 6000 guldenów wbrew miastu. Bracia pozostali do 1958 roku, a ich apteka została znacjonalizowana po 1948 roku.

Bracia Miłosierdzia prowadzili tu szpital i znaną aptekę; nad wejściem znajduje się rzeźba św. Jana Bożego pomagającego choremu. Aptekę znacjonalizowano po 1948 r., a klasztor służył później jako dom opieki z apteką. Kościół stał się filialnym kościołem parafii świętych Piotra i Pawła.

Kompleks znajduje się w centrum Prostějowa i jest łatwo dostępny pieszo; kościół i dziedziniec zewnętrzny są otwarte dla odwiedzających, chociaż kilka budynków jest obecnie w trakcie restauracji. Najlepiej odwiedzić w ciągu dnia, ponieważ niektóre części mają ograniczony dostęp i czasami odbywają się tam nabożeństwa.

Klasztor nigdy nie był przeznaczony dla Prostějowa; lokalna szlachta musiała kupić grunt pomimo sprzeciwu rady miasta i kościoła parafialnego. Ten status pariasa zmuszał mnichów do planowania nabożeństw o różnych godzinach, aby uniknąć konfliktów.