Kaple svatého Maxmiliána, Kaplica w Czechach

Kaplica św. Maksymiliana to neogotycka budowla z 1849 roku zbudowana jako mauzoleum rodzinne we wsi. Budynek ma zdobieniami z kamienia, kolorowe witraże z motywami religijnymi i dolny poziom, który służył jako krypta z ołtarzem i miejscami pochówku.

Maxmilián Berger kazał zbudować kaplicę w 1849 roku jako neogotycki grobowiec rodzinny, poświęcony św. Maksymilianowi. W 1967 roku wichura powaliła drzewa, które uszkodziły i tak już niszczejący budynek. Restauracja zaczęła się w latach osiemdziesiątych i trwała dziesięciolecia; schody wejściowe lewego skrzydła ukończono dopiero w 2010 roku, finansowane ze zbiórki publicznej, przez kraj środkowoczeski, Svatojánská společnost i Fundację Czeskich Zabytków.

Kaplica zawdzięcza wezwanie Maksymilianowi Bergerowi, który ją ufundował; jego żona, hrabina Walburga von Lackner, założyła pierwszą szkołę we wsi i jako pierwsza została złożona w krypcie. Pierwszym pochówkiem poza rodziną na cmentarzu był katolicki ksiądz František Havlíček Včelakovský, zmarły w 1877 roku. Na kaplicy znajduje się tablica upamiętniająca żołnierzy poległych w I wojnie światowej, a na cmentarzu stoi też pomnik końca II wojny światowej.

Kaplica stoi na tej samej działce co wiejski cmentarz, gdzie pierwszym pochówkiem poza rodziną Bergerów był katolicki ksiądz František Havlíček Včelakovský, zmarły w 1877 roku. Tablica pamiątkowa na kaplicy upamiętnia żołnierzy poległych w I wojnie światowej, a pomnik na cmentarzu wyznacza koniec II wojny światowej. Miejsce przyciągało ekipy filmowe, m.in. seriale První republika i Svatby v Benátkách.

Kaplica została zaprojektowana przez architekta Bernarda Gruebera, profesora Germańskiego Politechniki w Pradze, który stworzył inne ważne budynki miasta. Lokalny kamieniarz Jedlicka wykonał zdobną pracę kamienną, która nadaje budynkowi jego wyjątkowy charakter.