Fortress in Volyně, Dom obronny w Volyně, Czechy

Forteca w Volyně to dwukondygnacyjny budynek z surowego granitu, długi na 26 metrów, szeroki na 9–9,5 metra i wysoki na 12,25 metra, o lekko trapezowatym planie. Naroża wzmocniono ciosanymi blokami, a wnętrze oświetlają wąskie ostrołukowe okna i prostokątne otwory w kamiennych obramowaniach. Wejście zapewniają schody po północnej stronie, a wokół dziedzińca zachowała się część muru obwodowego z sześcioboczną basztą narożną.

Miejsce warowni było zamieszkane w XI–XII wieku; w północno-zachodnim narożniku piwnicy odkryto kamienny dom z początku XIII wieku. Zachowany dwukondygnacyjny budynek z granitu pochodzi z XIV wieku, a bastion, fosa i międzymurze powstały na początku XVI wieku. Volyně należała do kapituły praskiej do wojen husyckich; w 1436 Zygmunt Luksemburski zastawił ją Přibíkowi z Klenové, a w 1629 warownia nie pojawiała się już w umowie, służąc zapewne jako spichlerz.

Twierdza od 1956 roku mieści Muzeum Miejskie w Volyni. Nazwa pochodzi od miasteczka, którego władztwo należało do kapituły praskiej aż do wojen husyckich; przedstawiciele kapituły ustanawiali tu burgrabiów, m.in. Mikuláša z Hořovic w 1450 i Alexandra z Buzic w 1507. W 1629 roku budowla nie była już wymieniana jako twierdza, służąc prawdopodobnie jako spichlerz.

Forteca stoi przy ulicy Školní, obok kościoła Wszystkich Świętych. Do dwukondygnacyjnego budynku z granitu wchodzi się po schodach od północy, a wokół dziedzińca zachował się fragment muru obwodowego z sześcioboczną basztą narożną. Od 1956 roku budynek zajmuje muzeum miejskie, którego godziny otwarcia regulują dostęp do wnętrza.

Od 1956 roku w twierdzy mieści się muzeum miejskie. Umowa z 1629 roku między kapitułą praską a joannitami ze Strakonic nie wymienia już twierdzy, co sugeruje, że służyła wtedy jako spichlerz.