Zámek Lovosice, Zamek renesansowy w Lovosicach, Republika Czeska.

Zamek Lovosice to dwukondygnacyjny budynek o prostokątnym planie z wysuniętymi ryzalitami bocznymi, a elewacje dzielą gzymsy. Wejście prowadzi przez wczesnobarokowy portal zdobiony fryzem i wazami. Wiele sal i korytarzy nakrywają sklepienia kolebkowe i kolebkowe z lunetami; pomieszczenia parteru zdobi sztukateria, a na pierwszym piętrze zachowały się fragmenty malowideł władców czeskich z pierwszej połowy XVII wieku. Do zamku przylega ogród z dwoma pawilonami w narożach.

Stała tu warownia, prawdopodobnie wzniesiona podczas wojen husyckich; po raz pierwszy wzmiankowano ją w 1479 roku, gdy król Władysław II rozstrzygnął spór między klasztorem Altzella a Václavem z Kladna. Jiří Šlejnic kazał wznieść w miejscu warowni renesansowy pałac w latach 1545–1574. Po pożarze w 1809 roku podczas odbudowy zniknęły renesansowe szczyty i lunety; w latach 1949–1960 pałac był siedzibą powiatowego komitetu narodowego, a później szkoły.

Zamek przeszedł od Šlejniców do Valdštejnów, w 1655 do hrabiny Sylvie Kateřiny Černínovej i przez jej małżeństwo do margrabiów badeńskich; w 1783 trafił do Schwarzenbergów. Po przeniesieniu archiwum Schwarzenbergów do Třebonia budynek mieścił w latach 1949–1960 powiatowy komitet narodowy, a później szkołę.

Zamek stoi w centrum Lovosic, w kraju usteckim. Dwukondygnacyjny prostokątny korpus z wysuniętymi ryzalitami bocznymi i elewacjami dzielonymi gzymsami widać od strony ulicy; wejście znaczy wczesnobarokowy portal zdobiony gzymsem i wazami. Do budynku przylega ogród z dwoma pawilonami w narożach.

Renesansowe szczyty i lunety zaginęły, a nie zostały odrestaurowane, po pożarze w 1809 roku; późniejsza odbudowa je usunęła. Wewnątrz zachowały się fragmenty malowideł ściennych przedstawiających władców Czech z pierwszej połowy XVII wieku, w pomieszczeniach pierwszego piętra.