Vargač, Przebudowany zamek i dawny spichlerz w Dobříš, Republika Czeska

Vargač to przebudowany zamek na cyplu nad stawem Huťský na wschodnim skraju Dobříša. Jego obecna forma pochodzi z przebudowy po pożarze w 1720 roku, kiedy to dodano duży barokowy szczyt i zamurowano większość okien na więcej niż połowę. Częściowo zachowały się dwa budynki pierwotnego zamku: mniejsza budowla zwana purkrabství z mieszkaniami oraz pałac przekształcony w spichlerz.

Vargač został prawdopodobnie założony przez margrabiego Karola, późniejszego Karola IV, u schyłku panowania króla Jana Luksemburskiego. Pozostał królewski do 1422 r., gdy Zygmunt Luksemburski zastawił go Bedřichowi i Hanušowi z Kolovrat. Bruno z Mansfeldu kupił go w 1630 r. za 40 000 guldenów reńskich; po pożarze 20 maja 1720 r. przebudowano go na spichlerz, którym pozostał do 1949 r.

Nazwa Vargač, zapisywana też jako Varkač, ma oznaczać „książęcy płaszcz”. Miejscowa legenda opowiada o Juditce, córce starego klucznika, która o północy znalazła w piwnicach czarnego rycerza grającego na lutni i otrzymała od niego monety i kamienie szlachetne; opowieść trwa obok spichlerza i skały Vargačská skála.

Vargač wznosi się na cyplu nad stawem Huťský, na wschodnim skraju Dobříšy, obok tamtejszego zamku. Budynek jest prywatny i od 1989 roku nieużywany, więc nie można wejść do środka. Dwie zachowane budowle, mniejszy purkrabství i pałac przerobiony na spichlerz, widać ze ścieżki nad stawem i od strony miasta.

Nazwa Vargač (lub Varkač) ma oznaczać „książęcy płaszcz”. Miejscowa legenda opowiada o Juditce, córce starego klucznika, która w piwnicach znalazła czarnego rycerza grającego na lutni; strzegł on królewskiego skarbu i dał jej monety i kamienie szlachetne, po czym zniknął na zawsze.