Cítoliby Castle, Barokowy zamek w Cítoliby, Republika Czeska

Zamek Cítoliby to barokowa budowla w Cítolibach, powiat Louny, złożona z dwóch renesansowych skrzydeł (północnego i wschodniego) przedłużonych i połączonych nowym skrzydłem południowym. Prace trwały od 1665 do 1684 roku pod kierunkiem Giovanniego Battisty Bolli, a następnie Tommaso Pinchettiego. Pozostałości starszej twierdzy zachowały się jako ściana poprzeczna w piwnicach.

W Cítolibach stała już w 1462 roku warownia, gdy Bavor z Třebívlic określił się jako w niej rezydujący; z niej zachował się poprzeczny mur w piwnicach zamku. W 1569 roku Adam Hruška z Března kupił majątek za 7600 kop groszy miśnieńskich i wzniósł renesansową rezydencję. Od 1665 roku umowa Jana van der Croona z włoskimi kamieniarzami zapoczątkowała przebudowę barokową, prowadzoną do 1684 roku przez Giovanniego Battistę Bollę, a następnie Tommasa Pinchettiego.

Za Arnošta Karla Pachtu (1718–1803) zamek stał się ośrodkiem muzycznym, gdzie wykonywano utwory szkoły kompozytorskiej z Cítolib, m.in. Karela Blažeja Kopřivy, Jana Adama Galliny i Jakuba Lokaja. Pachta założył dworską kapelę i wymagał od kandydatów znajomości nut i gry na instrumencie. Uzdolnionych poddanych wysyłał na naukę do praskich kompozytorów. Działalność kapeli zakończyła się pod koniec XVIII wieku podczas wojen napoleońskich.

Zamek położony jest około 2 kilometrów od Louny i jest aktualnie wpisany na listę zagrożonych zabytków kulturalnych. Zachowanie budynku wymaga starannej uwagi, więc odwiedzający powinni zachować ostrożność podczas eksploracji terenu.

W 1907 roku Jan Nepomuk II ze Schwarzenbergów przeniósł cały zespół około pięćdziesięciu rzeźb z ogrodu zamkowego wraz z balustradą do swojej posiadłości Neuwaldegg pod Wiedniem, gdzie je odrestaurowano i gdzie pozostają. Historyk sztuki Pavel Preiss przypisuje większość z nich warsztatowi Matyáša Bernarda Brauna; przedstawiają karły, putta oraz alegorie Kontynentów i Żywiołów.