Vlašimská Blanice, Pomnik przyrody rzeczny w powiecie Tábor, Czechy Południowe, Czechy

Vlašimská Blanice to přírodní památka (pomnik przyrody) o powierzchni 30,43 hektara, chroniąca nieuregulowany, dziewięciokilometrowy odcinek rzeki Blanice między północnym skrajem Mladá Vožice a Skrýšovem w pagórkach Vlašimi, na wysokości 396–434 m n.p.m. Rzeka tworzy tam liczne meandry na żwirowato-kamienistym dnie, z ławicami żwiru, namułami i podmywanymi brzegami, otoczona ciągłym pasem olszy czarnej i wierzb.

Obszar został uznany za pomnik przyrody przez władze regionalne Czech Południowych ze skutkiem od 2 stycznia 2014 r. Częściowo pokrywa się z obszarem Natura 2000 Vlašimská Blanice, wyznaczonym w 2005 r., który zajmuje 402,6 ha i sięga aż do Vlašimi w Czechach Środkowych. Do początku XXI w. łąki zalewowe były koszone lub wypasane, a rzekę nadal otaczają pola i pastwiska.

Nazwa Blanice wiąże się z czeskim słowem oznaczającym łąkę, a dno doliny jest nadal użytkowane: wokół leżą koszone i niekoszone łąki, pastwiska oraz pola. Rzeka nie jest tu uregulowana – tworzy meandry, żwirowe łachy i podmywane brzegi, otoczone ciągłym pasem olsz i wierzb.

Chroniony pas biegnie wzdłuż Blanicy przez około dziewięć kilometrów między północnym skrajem Mladá Vožice a Skrýšovem, w obrębach Běleč u Mladé Vožice, Mladá Vožice i Šebířov. Rzeka jest tu nieuregulowana, z meandrami, łachami żwirowymi i podmywanymi brzegami, dlatego lepiej iść koszonymi ścieżkami przez łąki niż skrajem wody. Dolina leży na wysokości 396–434 m, a rzekę zasilają potoki Slupský, Bzovský, Bělečský i Noskovský.

Małż rzeczny o grubej muszli znajdowano w mulistych osadach poniżej Skrýšova w dziesiątkach osobników, obok szczeżui wielkiej i dziesięciokrotnie liczniejszej szczeżui malarskiej. Jest jednym z czterech gatunków, dla których w 2014 roku ustanowiono ten pomnik przyrody.