Pivonické skály, Rezerwat przyrody w Pohorská Ves, Republika Czeska.

Pivonické skály to rezerwat przyrody o powierzchni 318,06 hektara w górach Novohradské, utworzony w 2014 roku. Leży na wysokości 736–936 m n.p.m. i dzieli się na dwie części: mniejszą między lasem Žofínský prales a granicą austriacką oraz większą między wzniesieniem Pivonické skály (933 m) a Stříbrný vrch (941 m). Ochronie podlegają kwaśne i kwietne buczyny oraz kwaśne świerczyny.

Lasy w Novohradské hory zaczęto intensywniej użytkować w drugiej połowie XVIII wieku; wcześniej przeważała jodła z domieszką buka, a świerk rósł tylko na podmokłych miejscach. Buki w Pivonických skalách przetrwały dzięki trudno dostępnemu położeniu i decyzji rodu Buquoyów o wyłączeniu ich z intensywnej gospodarki. Drzewostany nie są pozostawione naturalnemu rozwojowi, lecz prowadzone według planów urządzeniowych, z rębnią zupełną i naturalnym odnowieniem buka.

Buki w Pivonických skálach przetrwały intensywną gospodarkę dzięki trudno dostępnemu położeniu i decyzji rodu Buquoyów o wyłączeniu ich z niej. Wcześniej drewno służyło hutom szkła do wyrobu potażu, a polany koszono na siano. Dziś gospodarka leśna opiera się na planach urządzeniowych, z rębniami zupełnymi i naturalnym odnowieniem buka.

Teren pozostawał strefą nadgraniczną o ograniczonym dostępie przez większość drugiej połowy XX wieku; pracowali tam tylko robotnicy z przepustkami. Od zniesienia tej strefy rezerwat odwiedzają głównie cyklturyści i zbieracze runa leśnego. Rozciąga się między 736 a 936 m n.p.m., a najwyższym punktem jest Stříbrný vrch (941 m).

Jodła biała (Abies alba) rośnie tylko bardzo rzadko w kompleksie Pivonické skály, a storczyk Fuchsa (Dactylorhiza fuchsii) został odnotowany w obszarach źródliskowych. Lasy rezerwatu nie są pozostawione spontanicznemu rozwojowi: są zarządzane według planów leśnych, z rębnią zupełną do odnowienia i naturalnym obsiewem buka w odpowiednich miejscach.