Church of Saint Adalbert of Prague, Kościół barokowy w Ústí nad Labem-centrum, Czechy
Kościół Świętego Adalberta to barokowa budowla jednonawowa o prostokątnym planie i prostokątnie zamkniętym prezbiterium, flankowana dwiema kwadratowymi wieżami o niskich piramidalnych dachach. Trójdzielna fasada nosi figury św. Wacława i św. Ludmiły z 1722 r., a krzyż nad frontonem został ponownie wzniesiony w 1992 r.
Pierwsza pisemna wzmianka o kościele pod wezwaniem św. Wojciecha pochodzi z 23 kwietnia 1186 r., gdy książę Bedřich wydał tu swoją córkę za syna margrabiego Miśni. Po pożarze w 1538 r. kościół odbudowano i w 1555 r. ponownie nakryto dachem; w 1617 r. burmistrz Arnošt Schösser z Emblebenu sprowadził dominikanów, czyniąc go kościołem klasztornym. Włoski architekt Octavio Broggio przebudował go w stylu barokowym w latach 1715–1730.
Kościół nosi wezwanie świętego Wojciecha, ale od 2017 roku służy jako świątynia parafialna parafii greckokatolickiej, z nabożeństwami w obrządku bizantyjskim. Ostatnie msze po czesku odprawiano tu około 1626 roku; Czesi z Ústí wywalczyli ich przywrócenie u biskupstwa w Litoměřicach dopiero w 1881 roku.
Kościół stoi poniżej placu Mírové náměstí w centrum miasta, a jego główna fasada zwrócona jest ku miastu. Od 2017 roku służy jako kościół parafialny parafii greckokatolickiej, dlatego nabożeństwa rzymskokatolickie i greckokatolickie się przeplatają; przed wizytą warto sprawdzić harmonogram diecezji litoměřickiej. W latach 90. XX wieku wnętrze przystosowano do wystaw.
Wnętrze kościoła zostało pozbawione wystroju w 1970 roku, gdy zainstalowano organy z Krnova, zaprojektowane przez Jiříego Reinbergera i K. Hrona jako drugie co do wielkości organy w Czechach. Wspólnota dominikańska została rozwiązana w 1935 roku, a oblaci przejęli klasztor do 1945 roku, gdy dominikanie powrócili.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 057 współtwórców z całego świata.