Kościół Znalezienia Krzyża Świętego we Frydlancie, Kościół renesansowy we Frýdlancie, Republika Czeska

Kościół Znalezienia Krzyża Świętego jest halowym kościołem trzynawowym, wzniesionym w latach 1501–1555 przez włoskich budowniczych Kaspra i Marka Vallich, którzy dostosowali się do miejscowej tradycji gotyckiej. Do północnej strony węższego prezbiterium, zamkniętego pięcioma bokami ośmioboku, przylega potężna czworoboczna wieża z galerią; obok znajduje się kaplica grobowa Redernów z kryptą, a od południa prostokątna zakrystia.

Już w 1316 stał tu kościół pod wezwaniem św. Katarzyny, a załamanie osi zachowało się w łuku tęczowym. Po najeździe husyckim w 1432 odbudowano go w stylu późnogotyckim i w 1498 konsekrował go miśnieński biskup Johann von Salhausen. Włoscy budowniczowie Kašpar i Marek Valli w latach 1501–1555 wznieśli trójnawową halę na trzech parach filarów; w 1624 parafia została podniesiona do godności dziekanatu, a kościół wrócił do katolików pod obecnym wezwaniem.

Kościół nosi wezwanie Znalezienia Krzyża Świętego od 1624 roku, gdy parafię podniesiono do godności dziekanatu, a nowy dziekan przywrócił kult katolicki po dziesięcioleciach użytkowania przez luteran. Do kaplicy grobowej Redernów, dobudowanej w latach 1605–1610, trafił marmurowy nagrobek Melchiora von Redern, jego żony Kathariny i syna Christopha, rzeźbiony przez pięć lat przez wrocławskiego rzeźbiarza Gerharda Hendrika.

Budynek znajduje się w centrum Frýdlantu i jest łatwo dostępny pieszo z centrum miasta. Odwiedzający powinni mieć na uwadze, że jest to aktywne miejsce modlitwy, dlatego wizyty powinny być planowane z poszanowaniem dla eventualnych mszy lub czasów modlitwy.

Kościół otrzymał obecne wezwanie dopiero w 1624 r., gdy parafię we Frydlancie podniesiono do godności dziekanatu, a nowy dziekan przywrócił kult katolicki po dziesięcioleciach użytkowania przez luteran. Wcześniej był poświęcony św. Katarzynie, wzmiankowanej już w 1316 r.