New White Tower, Wieża więzienna na Zamku Praskim, Republika Czeska

Biała Wieża to późnogotycka wieża w Złotej Uliczce, między wieżami Daliborka i Mihulka w północnych fortyfikacjach Zamku Praskiego. Ma podkowiasty plan, pięć kondygnacji i 27,5 m wysokości; kondygnacja dodana w 1522 r. ma znacznie cieńsze mury.

Wieżę wzniesiono po 1486 r. podczas umacniania północnej strony Zamku Praskiego, prawdopodobnie według projektu Benedikta Rejta, a w 1522 r. dodano kondygnację o znacznie cieńszych murach. W latach 1586–1587 przekształcono ją w więzienie, które przejęło nazwę starszej romańskiej Białej Wieży. Przetrzymywano tu przywódców czeskiego powstania z 1618 r., straconych w 1621 r.; więzieniem była do XVIII w., potem magazynem.

Nazwa wieży pochodzi od starszej romańskiej Białej Wieży, która strzegła zachodniego wejścia do zamku; więzienie i jego nazwę przeniesiono tutaj w latach 1586-1587. W górnych kondygnacjach zachowały się oryginalne elementy wyposażenia, takie jak piec, kominek i ustęp, a także rysunki i napisy pozostawione przez więźniów z XVI i XVII wieku.

Odwiedzenie wieży wymaga biletu do Zamku Praskiego, a tramwaje 22 i 23 zatrzymują się na pobliskiej stacji Prazsky hrad. Wąskie schody wewnątrz wymagają dobrej mobilności i solidnych butów.

Nazwa wieży pochodzi od starszej romańskiej Białej Wieży, która strzegła zachodniego wejścia na zamek; obecna wieża przejęła tę nazwę wraz z funkcją więzienia w latach 1586-1587. Na najwyższym piętrze znajdowała się cela Martina Fruweina z Podolí, który w czerwcu 1621 r. przecisnął się przez lukarnę na dach i skoczył do Jeleniego Rowu.