Orangery, Szklarnia w Ogrodzie Królewskim Zamku Praskiego, Czechy.

Nowa Pomarańczarnia to półcylindryczna szklarnia o długości 90 metrów, podzielona na trzy części, zbudowana w latach 1999–2001 według projektu Evy Jiřičnej. Zewnętrzna sieć stalowych rur podtrzymuje szklaną powłokę, dzięki czemu wnętrze jest wolne od kolumn. W konstrukcję wkomponowano resztkę pierwotnego muru renesansowego, fontannę Plečnika i fontannę Rothmayera.

Pierwsza oranżeria została zbudowana na początku lat 60. XVI wieku według projektu Bonifáca Wolmuta, z kamiennymi murami podtrzymującymi zdejmowany dach; została zniszczona podczas wojny trzydziestoletniej przez wojska saskie i szwedzkie. Zastąpiła ją szklarnia z lat 50. XX wieku, która za prezydenta Václava Havla była już w złym stanie. Nowa Orangery, zainicjowana przez Olgę Havlovą i częściowo sfinansowana przez kanadyjską mecenas Jennifer Allen Simmons, została zbudowana w latach 1999–2001.

Szkłarnia zachowuje ogrodniczą funkcję tego miejsca: uprawiane tu rośliny zdobią reprezentacyjne sale Zamku Praskiego. Budynek z lat 1999–2001 zaprojektowała Eva Jiřičná; jego powstanie zainicjowała Olga Havlová, żona prezydenta Václava Havla, która nie doczekała rozpoczęcia budowy, a współfinansowała go kanadyjska mecenaska Jennifer Allen Simmons z The Simons Foundation.

Szklarnia o długości 90 metrów dzieli się na trzy części; rurowa konstrukcja i przeszklenie znajdują się na zewnątrz, dzięki czemu wnętrze pozostaje wolne. Komputer steruje żaluzjami cieniującymi, wentylacją, nawadnianiem i oświetleniem. W budowlę wkomponowano resztki pierwotnego renesansowego muru, fontannę Plečnika i małą fontannę Rothmayera.

Budynek znajduje się na krawędzi Fosy Jeleni obok Sali Gier Piłkowych, tworząc widoczny połączenie między średniowiecznymi strukturami a współczesną architekturą. Ta bezpośrednia bliskość budynku sportowego z czasów renesansu sprawia, że kontrast między różnymi okresami zamku jest szczególnie wyraźny.