Mihulka, Wieża warowna na Zamku Praskim, Republika Czeska

Mihulka jest okrągłą wieżą obronną chroniącą północną stronę Zamku Praskiego, wyposażoną w otworami do dział na niższych poziomach. Struktura wznosi się na kilku piętrach i pokazuje, jak projektowano średniowieczne fortyfikacje.

Benedikt Rejt zaprojektował wieżę, wzniesioną w 1496 roku za króla Władysława II jako najpotężniejszą basztę artyleryjską północnych fortyfikacji zamku. Po pożarze w 1541 roku odbudowano ją jako dom i warsztat ludwisarza Tomáša Jaroša, twórcy 18-tonowego dzwonu Zygmunt dla katedry św. Wita. Za Rudolfa II mieściła pracownię alchemików.

Nazwa Mihulka jest poświadczona w czeskich źródłach, a druga nazwa Prašná věž (wieża prochowa) pochodzi od użytkowania jako skład prochu do 1754 roku. Od grudnia 2004 roku mieści wystawę Instytutu Historii Wojskowości o wojskowych nakryciach głowy i hełmach, zastąpioną później ekspozycją o jednostkach wojskowych zamku, od początków państwa czeskiego po Straż Zamkową.

Wieża stoi po północnej stronie Zamku Praskiego nad stromą skarpą Jelení příkop. Jej okna wychodzące na rów były zamurowane od 1982 do 1990 roku, aby zasłonić widok na rezydencję prezydenta. Wnętrze z ekspozycją zwiedza się, pokonując kilka schodów.

Okna wieży wychodzące na Jeleni rów zamurowano po remoncie w latach 1967–1980, aby zwiedzający nie patrzyli na północ w stronę rezydencji prezydenta Gustáva Husáka; pozostały zamknięte do 1990 roku. Od grudnia 2004 w wieży mieści się ekspozycja Instytutu Historii Wojskowej o wojskowych nakryciach głowy i hełmach.