Spálené Poříčí, Zamek w stylu neogotyckim w Spálené Poříčí, Republika Czeska

Spálené Poříčí to zamek zbudowany około 1617 roku dla Adama Vratislava z Mitrovic jako trójskrzydłowa budowla renesansowa. Pod koniec XVIII wieku dodano barokowe skrzydło wschodnie, zamykając dziedziniec w czworobok, a w połowie XIX wieku wieżę wejściową od strony rynku przebudowano w stylu neogotyckim.

Miejsce powstało jako forteca i zostało w 1617 roku przebudowane na zamek renesansowy przez Adama Wratisława z Mitrovice. Po uszkodzeniach w czasie Wojny Trzydziestu Lat przeszło naprawy i przebudowy, ostatecznie przypadając kapitule metropolitalnej Pragi.

Nazwa zamku przypomina pożar z października 1620 r., gdy armia generała Buquoya podpaliła miasteczko w drodze do Pragi, stąd „Spálené” (spalone). Od 2016 r. kościelna szkoła średnia przeniosła się do Plzeňa, a budynek służy głównie jako noclegownia; stała ekspozycja „Życie na wsi na początku XIX wieku” pokazuje ówczesne meble.

Zamek stoi przy rynku miasteczka, a jego wieża wejściowa wychodzi na náměstí; cztery skrzydła otaczają wewnętrzny dziedziniec. Od przeniesienia szkoły kościelnej do Plzenia w 2016 roku budynek służy głównie jako miejsce noclegowe, dlatego wystawa o życiu na wsi około 1800 roku i dawne meble nie zawsze są udostępniane.

Podczas wojny siedmioletniej skarb katedry św. Wita był tymczasowo przechowywany w zamku. Budowla uzyskała czteroskrzydłową formę z zamkniętym dziedzińcem dopiero pod koniec XVIII wieku, gdy dodano barokowe skrzydło wschodnie; wieża wejściowa nad głównym portalem otrzymała neogotycki kształt w połowie XIX wieku.