Radotínské údolí, Rezerwat przyrody w Ořech i Radotín, Republika Czeska.

Radotínské údolí to rezerwat przyrody o powierzchni 130,24 ha na południowo-zachodnim skraju Pragi, na wysokości 250–350 m n.p.m., rozciągający się po obu brzegach potoku Radotínský potok i wokół lewego brzegu Mlýnský potok. Leży w obrębach katastralnych Zadní Kopanina i Kosoř, ograniczony od północy przez Zadní Kopaninę, a od południa przez Kosoř, ze osadą Cikánka na wschodzie. Zbocza z dewońskiego wapienia porastają zbiorowiska stepowe i leśno-stepowe.

Obszar został po raz pierwszy uznany za rezerwat przyrody 7 czerwca 1950 roku przez Ministerstwo Edukacji, Nauk i Sztuki, za zgodą właścicieli, w tym České cementárny a vápenky. Został ponownie uznany za państwowy rezerwat przyrody 17 września 1975 roku przez Ministerstwo Kultury Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej w celu ochrony zbiorowisk stepowych i leśno-stepowych na dewońskich wapieniach.

Dolina nazywana jest doliną pięknych młynów: siła wody napędzała dwadzieścia dwa młyny na Radotínským potoku, które mieliły zboże z żyznych pól. Młyny są nadal zamieszkane, ale już nie mielą. Najlepiej zachowany jest Zadní Mašek, zwany też Dolejší kopaninský, Urbanův lub Kozákův, przy ujściu Mlýnského potoka.

Rezerwat jest dostępny do wędrówek i obserwacji przyrody, ze strefą ochronną rozciągającą się na około 50 metrów poza wyznaczonymi granicami. Odwiedzający powinni nosić odpowiednie obuwie na nierówny teren i być przygotowani na zmienne warunki pogodowe.

Dolina jest jednym z najważniejszych stanowisk we wschodniej części basenu praskiego, gdzie Joachim Barrande prowadził badania geologiczne. Jest też siedliskiem jednej z zaledwie dziewięciu populacji żmijowca austriackiego w Czechach.