Palác Colloredo-Mansfeld, Pałac barokowy na Starym Mieście, Republika Czeska.

Pałac Colloredo-Mansfeld to czteroskrzydłowy budynek barokowy przy Karlova 189/2 na Starym Mieście w Pradze, a nie na Rynku Staromiejskim. Jego dwukondygnacyjna fasada główna ma późnobarokowy portal z wazami, puttami i herbem Colloredo-Mansfeldów, przypisywany Antonínowi Braunowi. Skrzydła otaczają prostokątny dziedziniec z piaskowcową fontanną Neptuna z około 1735 roku.

W tym miejscu stał dom romański, później gotycki, przebudowany na początku XVII wieku w stylu późnego renesansu; w nocy z 8 na 9 listopada 1620 obradowała tu po raz ostatni rada królewska Fryderyka Palatyńskiego po bitwie na Białej Górze. Hrabia Breda rozpoczął około 1700 roku przebudowę w stylu dojrzałego baroku, prawdopodobnie według projektu Giovanniego Battisty Alliprandiego, którą ukończył František Ignác Prée dla hrabiego Jindřicha Pavla z Mansfeldu, nabywcy pałacu w 1735 roku.

Pałac zawdzięcza nazwę rodzinie Colloredo-Mansfeld, która otrzymała go w 1848 roku jako posag księżnej Vilemíny Josefíny; to ona w 1853 roku kazała przebudować fasadę i wnętrza w stylu neorokoka według wzorów wiedeńskich. Budynek należy dziś do miasta Pragi i jest zarządzany przez Galerię Miasta Pragi, która planuje jego przebudowę na cele kulturalne; jest tylko częściowo udostępniony zwiedzającym.

Budynek znajduje się w sercu Starego Miasta i jest łatwo dostępny transportem publicznym, szczególnie linią metra A do stacji Staroměstská lub tramwajami 2, 17 i 18. Jego centralna lokalizacja oznacza, że odwiedzający mogą spacerować po wąskich ulicach i placach historycznej dzielnicy.

Fresk na suficie wielkiej owalnej sali reprezentacyjnej na pierwszym piętrze przedstawia zgromadzenie bogów olimpijskich; namalował go Pietro Scotti, a architektoniczną kwadraturę wykonał Giovanni Battista Zaist. Na najwyższym piętrze pałacu mieściła się szkoła szermiercza czeskich stanów ziemskich, zamknięta w 1914 roku po śmierci Gustava Hergsella juniora, ostatniego ziemskiego mistrza szermierki.