České Lhotice Celtic oppidum, Oppidum celtyckie w Hradiště, Republika Czeska

Celtyckie oppidum w Českich Lhoticach to dwuczęściowe ufortyfikowane stanowisko na ostrodze nad rzeką Chrudimką, z 8-hektarowym przedgrodziem na wschodzie i 23-hektarowym wałem wewnętrznym na zachodzie. Najlepiej zachowanym elementem jest potrójna fortyfikacja po wschodniej stronie wału wewnętrznego, zbudowana techniką Pfostenschlitzmauer z fosą wykutą w skale o pierwotnej głębokości 3,4 m.

Fortyfikacje pochodzą z późnej fazy kultury lateńskiej, z II wieku przed naszą erą, a oppidum opuszczono po połowie I wieku przed naszą erą. Teren był już zasiedlony w paleolicie, neolicie, eneolicie, późnej epoce brązu i wczesnym okresie halsztackim, a znaleziska potwierdzają też osadnictwo rzymskie i średniowieczne. Najstarsze znaleziska pochodzą z 1847 roku, gdy wybierano kamień z zawalonego muru; Ivan Borkovský badał stanowisko w 1943 roku, a Milan Princ w latach 1971–1987.

Rozproszeni resztki pokazują, jak różne grupy ludzi mieszkały tutaj przez tysiące lat, czyniąc to miejsce warstwowym rejestrem kolejnych siedlisk. Odwiedzający mogą zobaczyć, jak sam krajobraz został ukształtowany przez te różne społeczności.

Oznakowany szlak prowadzi odwiedzających przez pozostałości archeologiczne z tablicami wyjaśniającymi życie Celtów i układ osady. Stanowisko znajduje się na płaskowyżu z naturalnymi zboczami, dlatego zaleca się solidne buty i ostrożność na nierównym terenie.

Oppidum leżało prawdopodobnie przy jednej z odnóg szlaku bursztynowego i pośredniczyło w handlu między oppidami Závist i Staré Hradisko. W okolicy znajdują się złoża grafitu, rudy żelaza, miedzi i złota; przypuszcza się, że osada kontrolowała ich wydobycie, choć brak bezpośrednich dowodów na górnictwo lub obróbkę rudy na samym stanowisku.