Matthias Gate, Brama barokowa na Zamku Praskim, Republika Czeska

Brama Macieja to portal w formie łuku triumfalnego z szarego kamienia ciosowego między pierwszym a drugim dziedzińcem Zamku Praskiego. Wysoki środkowy łuk flankują dwa mniejsze prostokątne otwory, a nad nimi znajduje się stiukowy panel z inskrypcją MATTHIAS i datą 1614, dwa obeliskowe szczyty w zewnętrznych narożach oraz fryz z herbami Habsburgów.

Brama powstała prawdopodobnie za Rudolfa II, a ukończono ją w 1614 r. za Macieja, z którego to roku pochodzi jedynie stiukowe pole inskrypcyjne. Za architekta uznaje się Giovanniego Marię Filippiego. Podczas przebudów tereziańskich Nicolò Pacassi włączył wolnostojącą bramę w nowe skrzydła i zasypał fosę.

Brama zawdzięcza nazwę łacińskiej inskrypcji, na mocy której Maciej, obrany cesarz rzymski i król Węgier i Czech, kazał ją wznieść w 1614 roku. Metopy doryckiego fryzu noszą herby habsburskich krajów dziedzicznych, od Górnych Łużyc po Dolne Łużyce.

Struktura łączy pierwszy i drugi dziedziniec zamku, służąc jako główny przejazd między różnymi sekcjami kompleksu. Goście powinni mieć na uwadze, że jest to area o dużym natężeniu ruchu, szczególnie w godzinach porannych i na początku popołudnia.

Dolna część bramy łączy rustykalny mur z porządkiem toskańskim, a metopy jej fryzu niosą herby habsburskich krajów dziedzicznych, od Górnych Łużyc po Dolne Łużyce. Górna kondygnacja używa porządku jońskiego, a trzy zworniki nad bocznymi wejściami są przesunięte, co jest zamierzonym zabiegiem manieryzmu.