Kamenárka, Pomnik przyrody i obszar chroniony w Štramberku, Republika Czeska.

Kamenárka to nieczynny, dwupoziomowy kamieniołom wapienia u południowych podnóży Białej Góry (557 m n.p.m.) na skraju Štramberka, o powierzchni 4,46 ha i położony na wysokości 450–480 m n.p.m. Ściany odsłaniają bloki tytońskiego wapienia štramberskiego, a pośrodku wyrobiska leży oczko wodne zwane Srebrnym Jeziorkiem (Stříbrné jezírko).

Wapień wydobywano tu od średniowiecza do zakończenia eksploatacji około 1880 roku, pozostawiając dwupoziomowy kamieniołom. W 2001 roku teren uznano za pomnik przyrody, aby chronić odsłonięcie tytońskich wapieni štramberskich i żyjące tu chronione gatunki. W 1986 roku reintrodukowano tu niepylaki apollo ze Słowacji po wymarciu miejscowego podgatunku Parnassius apollo strambergensis.

Nazwa pochodzi od czeskiego słowa oznaczającego kamieniołom, kamenolom, i odnosi się do wyrobiska wapienia eksploatowanego od średniowiecza do około 1880 roku. Dwupoziomowa ściana jest nadal używana do wspinaczki; ściana Kozi stěnka i wysoki na 15 metrów Vánův kámen to najciekawsze formacje. U podnóża Vánův kámen w 1695 roku zebrało się około 1500 chłopów z państwa hukwaldzkiego podczas powstania antyfeudalnego.

Pomnik przyrody rozciąga się na wysokości 450–480 m n.p.m. i zajmuje 4,46 hektara. Kamieniołom ma dwa poziomy; w górnym znajduje się małe jeziorko, a w drugim wyrobisku, około 100 m na południowy wschód, wapienne ściany służą do wspinaczki. Teren chroniony jest ogrodzony i nie ma znakowanych ścieżek, dlatego odwiedzający powinni trzymać się jego obrzeży i unikać jeziorka oraz ścian.

Populacja jaszczurki murowanej jest jedyną w Czechach, a niepylak apollo został reintrodukowany ze Słowacji w 1986 roku po wymarciu w latach 30. XX wieku miejscowego podgatunku Parnassius apollo strambergensis. Biały rozchodnik na skalnych ścianach jest rośliną żywicielską gąsienicy.