Loučenská hornatina, Podjednostka geomorfologiczna w regionie Ústí nad Labem, Republika Czeska.

Loučenská hornatina to wschodnia z dwóch podjednostek geomorfologicznych Rudaw, nazwana od Loučnej (956 m). Jest to płaskowyż z pojedynczymi szczytami, z których żaden nie przekracza 1000 m; najwyższy to Jelení hora (993 m). Południowe zbocza porastają zachowane buczyny, a świerki na grzbiecie obumarły z powodu emisji z elektrowni i są odnawiane.

Wypiętrzenie Rudaw stworzyło płaskowyż z gnejsów i granitów, oddzielony od kotlin podgórskich uskokiem Krušnohorský zlom. Świerczyny na grzbiecie obumarły w XX wieku z powodu emisji z elektrowni w podgórzu; trwa kosztowne odnowienie. Na szczytowych płaskowyżach przetrwały torfowiska wysokie, m.in. NPR Novodomské rašeliniště.

Świerki na grzbiecie obumarły z powodu emisji z elektrowni u podnóża, trwa kosztowne odnowienie drzewostanu; południowe zbocza porastają zachowane lasy bukowe. Zachowały się torfowiska wysokie typu wierzchowinowego, zwłaszcza rezerwat przyrody Novodomské rašeliniště. Nazwę masyw zawdzięcza Loučnej (956 m), a nie swemu najwyższemu szczytowi.

Grzbiet tworzy płaskowyż, na którym żaden szczyt nie sięga 1 000 m; najwyższy, Jelení hora, ma 993 m, a masyw zawdzięcza nazwę Loučnej (956 m). Południowe zbocza opadają stromo, miejscami do 500 m ku kotlinie, więc trasy wychodzące z podnóża gór są strome. Znakowane szlaki przecinają lasy bukowe i torfowiska wysokie, takie jak NPR Novodomské rašeliniště.

Masyw nosi nazwę od Loučnej (956 m), a nie od najwyższego szczytu. Jelení hora ma 993 m i żaden wierzchołek tej części nie przekracza 1 000 m. Krawędź wierzchowiny opada nawet 500 m ku kotlinie.