Hustopeče nad Bečvou Castle, Zamek renesansowy w Hustopeče nad Bečvou, Republika Czeska.

Zamek Hustopeče nad Bečvou to dwukondygnacyjny zamek renesansowy na planie kwadratu, z czterema skrzydłami wokół prostokątnego dziedzińca, na południowym skraju miasteczka przy drodze I/35 w kierunku Valašské Meziříčí. Dolne kondygnacje dziedzińca mają arkady na smukłych jońskich kolumnach z stożkową balustradą, a trzy skrzydła renesansowe zdobią sgraffita psaníčková; niższe późnobarokowe skrzydło północne, dobudowane po 1740 roku, zamyka czwarty bok. W zamku nie ma jeszcze ekspozycji.

Hustopeče po raz pierwszy wymieniono w 1349 roku, gdy Milota z Bránic przekazał je bratu Benešowi, który wkrótce sprzedał je Janowi i Drslavowi z Kravař. W 1569 roku istniała już warownia, zaznaczona na mapie Moraw Fabriciusa. Około 1580 roku Karel z Žerotína i jego żona Johanka Černčická z Kácova rozpoczęli przebudowę na dwukondygnacyjny zamek renesansowy z czterema skrzydłami, ukończony przed 1604 rokiem.

Zamek przez wieki był rezydencją kilku szlacheckich rodzin, z których każda zostawiła ślady swojego smaku i bogactwa w pokojach. Architektura pokazuje, jak władza i kultura były ze sobą powiązane w tym regionie.

Zamek leży około 10 km na wschód od Hranic na Moravě, na południowym skraju Hustopečí nad Bečvou, tuż przy drodze I/35 w kierunku Valašského Meziříčí. Nie ma tu ekspozycji, więc zwiedzanie obejmuje elewacje i dawny ogród ozdobny, założony w drugiej połowie XVIII wieku i przekształcony w park krajobrazowy w pierwszej połowie XIX wieku.

W zamku znajduje się nagrobek Wiktoryna z Žerotína (zm. 1611), najstarszego syna założyciela, Karola Starszego z Žerotína. Wiktoryna długo uważano za budowniczego zamku, choć tylko dokończył on wnętrza. Nagrobek przechowywany jest wewnątrz.