Church of Saints Fabian and Sebastian, Kościół klasycystyczny w Liboci, Pradze, Czechach

Kościół Świętych Fabiana i Sebastiana to neoklasycystyczny budynek wzniesiony w latach 1842–1844 przez budowniczego Karela Brustę na miejscu wcześniejszego romańskiego kościoła. Mieści 620 wiernych, a obraz ołtarzowy namalował Josef Vojtěch Hellich.

Wieś Liboc została podarowana benedyktyńskiemu klasztorowi w Břevnovie dokumentem z 993 r., fałszerstwem z XII w. odzwierciedlającym ówczesną sytuację; kościół prawdopodobnie pochodzi z okresu romańskiego. W 1421 r. Praga odebrała Liboc i zaczęli tu działać księża utrakwistyczni. W latach 1651–1685 Bernard z Martinic odnowił kościół, a w latach 1842–1844 został on rozebrany i zbudowany na nowo w stylu neoklasycystycznym przez budowniczego Karla Brustę; poświęcono go 20 października 1844 r.

Parafia w Liboc powstała dopiero w 1702 r., a jej proboszcz przez długi czas administrował także Bohnicami, Ruzynią, Nebušicami, Vokovicami, Veleslavínem, Řepami, Bílou Horą, Stodůlkami, Košířami i Motelem. Od 1996 r. kościołem i plebanią opiekują się prascy karmelici, którzy je zaadaptowali; sąsiedni dawny żłobek służy Domovu Svaté rodiny dla osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Kościół stoi przy ulicy Libockiej w Pradze-Libocy, na miejscu romańskiej budowli zburzonej w 1842 roku. Od 1996 roku kościołem parafialnym i sąsiednią plebanią zarządzają prascy karmelici, a w dawnym żłobku obok mieści się dziś Domov Svaté rodiny dla osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Poświęcenie kościoła świętym Fabianowi i Sebastianowi jest typowe dla okresu od końca XI do pierwszej połowy XIII wieku, co wspiera przypuszczenie, że pierwotny romański kościół został wtedy zbudowany. Według niewiarygodnych przekazów Václava Hájka z Libočan kościół miał zostać założony w 992 roku przez księcia Bolesława II w miejscu, gdzie pogański pan Hradoboj z Ruzyně kazał zabić księdza i misjonarza Prostivoja.