Kościół św. Antoniego Wielkiego w Libercu, Zabytek sakralny w Nové Město, Liberec, Republika Czeska

Kościół Świętego Antoniego Wielkiego to trójnawowy neogotycki kościół parafialny i archidiakonacki przy ulicy Kostelní, między placem Dr. Edvarda Beneša a placem Sokolovské. Jego kwadratowa gotycka wieża, przebudowana w latach 1879–1880 przez Ludwiga Tischlera, ma 70,5 m wysokości, smukły piramidalny hełm i zegar oświetlany gazem. Nawa ma 36,6 m długości i została wydłużona o 15,6 m przez transept w latach 1733–1735.

Drewniany, być może zrębowy kościół stał tu w XIV wieku na dawnym cmentarzu parafialnym, lecz obecną kamienną świątynię rozpoczęto 17 czerwca 1579 roku pod kierunkiem mistrza murarskiego Georga Leypolda i była to pierwsza kamienna budowla Liberca. Marco Antonio Spazio sklepł w 1587 roku nawę długości 36,6 m; hrabia Filip Josef Gallas dodał w latach 1733–1735 transept i 15,6 m, a wieża Ludwiga Tischlera osiągnęła w 1880 roku 70,5 m.

Kościół jest poświęcony św. Antoniemu Wielkiemu, a nie św. Antoniemu z Padwy, którego kościół znajduje się w Ruprechticach. Do budowy kościoła Świętego Krzyża w 1695 roku był jedynym kościołem w Libercu, a od konsekracji przez biskupa Jana Schöbla w 1883 roku jest kościołem archidiakonalnym.

Kościół stoi przy ulicy Kostelní, między placem Dr. Edvarda Beneše a placem Sokolovské, a obok znajdują się budynki parafii i archidiakonatu; za kościołem jest hotel Praha. Odbudowana w 1880 r. wieża ma 70,5 m i przez długi czas była najwyższym budynkiem miasta. Podczas tych prac obniżono posadzkę wnętrza o 50 cm i zlikwidowano trzy podziemne krypty.

Wieża osiągnęła 70,5 m w 1880 r. i przez długie lata była najwyższym budynkiem Liberca. Piorun w 1787 r. stopił wszystkie cztery dzwony; dwa nowe zawieszono w 1957 r., a w 1976 r. ręczne dzwonienie zastąpiono elektrycznym.