Church of Saint Ursula, Kościół barokowy na Nowym Mieście, Praga, Republika Czeska

Kościół Świętej Urszuli to jednonawowa budowla dojrzałego baroku przy ulicy Národní, zaprojektowana przez Marcantonio Canevallego w 1699 roku i wzniesiona w latach 1702–1704 nad piwnicami wcześniejszych domów mieszczańskich. Nad głównym wejściem stoi kamienny posąg świętej Urszuli, prawdopodobnie dłuta Ottavia Mosto, a nawę wypełnia czternaście rzeźb apostołów autorstwa Františka Preissa.

Marcantonio Canevalle sporządził projekt w 1699 roku, a 4 kwietnia 1699 roku w jego obecności położono kamień węgielny. Jednonawowy kościół zbudowano w latach 1702–1704 na miejscu domów mieszczańskich, których fundamenty i dwa sklepienia zachowały się w piwnicy. Poświęcił go 6 lipca 1704 roku biskup pomocniczy i opat strahowski Vít Seipel, a 10 lipca 1718 roku Jan Kamenický poświęcił ponownie w pełni wyposażoną świątynię.

Wnętrze zawiera dzieła religijne poświęcone św. Urszuli, a kościół pełni nadal swoją funkcję w ramach Archidiecezji Rzymskokatolickiej w Pradze. Miejsce to pozostaje aktywnym ośrodkiem dla wiernych uczestniczących w modłach i praktykach religijnych.

Kościół znajduje się w Nowym Mieście w Pradze w centralnej lokalizacji łatwo dostępnej pieszo. Odwiedzający powinni nosić odpowiednie ubranie i być przygotowani na to, że jest to czynne miejsce modlitwy, dlatego oczekiwane jest respektowne zachowanie.

Budynek pierwotnie stanowił część klasztoru urszulanek, który łączył edukację ze wspólnotowym życiem religijnym. Ten podwójny cel kształtował życie w tym miejscu na przestrzeni pokoleń.