Kościół Najświętszej Marii Panny w Broumovie, drewniany kościół cmentarny w Broumovie, Republika Czeska

Kościół Świętej Marii to drewniana struktura w Broumovie, zbudowana z masywnych belek dębowych złączonych bez gwoździ z zastosowaniem systemów cieśli. Budynek znajduje się na cmentarzu i pokazuje tradycyjne techniki drewnianej budowy.

Po raz pierwszy wzmiankowany w 1383 r. jako „stary kościół parafialny", obecna bryła pochodzi z odbudowy po pożarze w 1449 r., ukończonej około 1450 r. W czerwcu 1421 r. wojska husyckie pod wodzą Čeněka z Vartemberka i Hynka Krušiny z Lichtenburka splądrowały przedmieścia Broumova i uszkodziły kościół. Wieżyczkę odbudowano w 1550 r. po zniszczeniu przez wiatr i ponownie w 1811 r.; w 2008 r. kościół uznano za narodowy zabytek kultury.

Nazwa „Pod lipami” (Pod lipami) pochodzi od drzew, które dały kościołowi przydomek; nazywany jest też „U naší milé paní”. Dziewięć drewnianych desek w otwartych sobotach zapisuje wydarzenia miasta z lat 1542–1847: pożary, zarazę, powódź i najazd pruski w 1779; dwie kolejne są w muzeum miejskim. Najmłodsza deska przypomina emigrację kilkudziesięciu rodzin z Broumova do Chile w latach 1871–1874.

Kościół stoi na cmentarzu miejskim, otoczony otwartymi sobotami wspartymi na słupach; wnętrze nie jest stale obsługiwane, więc dostęp trzeba ustalić wcześniej w centrum informacji w Broumovie i potwierdzić godziny przed wyjazdem. W ściany sobot wmurowano renesansowe i empire'owe płyty nagrobne, a na przyległym cmentarzu zachowały się groby z XIX i początku XX wieku.

Dziewięć drewnianych desek pod otwartymi sobotami zawiera zapiski kronikarskie z lat 1542–1847: pożary, plagę szarańczy, powodzie, dżumę i cholerę; dwie kolejne przechowuje muzeum miejskie. Najmłodsza deska przypomina emigrację kilkudziesięciu rodzin z Broumova do Chile w latach 1871–1874.