Vlčí rokle Natural Monument, Pomnik przyrody w Prosečnice, Republika Czeska.

Pomnik Przyrody Vlčí rokle to wąwóz w lesie Požárské lesy koło Prosečnice, chroniony od 1990 r. i powiększony do 8,513 ha w 2007 r. Dno wypełnia morze bloków biotytowego granodiorytu o wielkości do kilku metrów, pod którymi miejscami znika potok Vlčín. Zbocza porasta stary kwaśny las bukowy z drzewami ponad 200-letnimi.

Ochronę po raz pierwszy ogłosiła władza powiatu Benešov jako chroniony twór przyrody, obowiązującą od 1 listopada 1990 r., na około pięciu hektarach. Rozporządzenie kraju środkowoczeskiego (nr 3/2007), ważne od 22 września 2007 r., ponownie ustanowiło obszar i powiększyło go do 8,513 hektara z zaostrzonymi warunkami ochrony; przedmiot ochrony pozostał ten sam. Teren należał do majątku Dolní Břežany, zarządzanego przez arcybiskupa Pragi do 1911 r.

Nazwa Vlčí rokle (Wąwóz Wilczy) wiąże się z walkami kłusowników, które się tu rozgrywały, opisanymi przez pisarza Jana Morávka w dziele Divočina. Potok Vlčín zaopatrywał w wodę pitną sanatorium przeciwgruźlicze w Prosečnicach; do dziś stoi opuszczony budynek dawnej przepompowni, a na jego płaskim dachu rośnie duży świerk.

Wąwóz leży na wysokości około 350–430 m n.p.m. w lasach Požárské lesy, około 2 km na północ od Prosečnice. Jest dostępny pieszo przez cały rok, najpierw szlakiem znakowanym na czerwono, a potem na żółto, a wejście dozwolone jest tylko wyznaczonymi ścieżkami. Najbliższa stacja kolejowa, Prosečnice, jest oddalona o 2,1 km.

Głazy są z granitu biotytowego, nie z wapienia: liczą około 330 milionów lat, pękły podczas stygnięcia magmy i zostały zaokrąglone przez wietrzenie i wodę. Kiedyś wąwóz błędnie przypisywano działalności lodowca.