Bílá Lhota Castle, Zamek klasycystyczny w kraju ołomunieckim, Republika Czeska

Zamek Bílá Lhota to czterokrzydłowa struktura kamienna z białymi ścianami zewnętrznymi, która zawiera elementy projektowania renesansowego. Budynek łączy szczegóły architektoniczne z różnych okresów i otwiera sale, gdzie żyła szlachta.

Wieś Bílá Lhota jest po raz pierwszy wzmiankowana w 1356 roku, gdy należała do panów z Řimic. Warownia na miejscu zamku jest udokumentowana w 1437 roku za Ješka ze Lhoty; w latach 60. XVII wieku została przebudowana na renesansowy czteroskrzydłowy zamek dla Jana Záviša Bítovskiego i jego żony Kunki. W latach 40. XVIII wieku nastąpiły barokowe przekształcenia, a obecny wygląd pochodzi z początku XIX wieku.

Nazwa Bílá Lhota łączy „bílá” (biała) z „lhota”, określeniem wsi zakładanej na wykarczowanych gruntach. Budynek mieści dziś urząd gminy, pocztę, bibliotekę i ośrodek zdrowia, a udostępnione są tylko pomieszczenia służące mieszkańcom.

Budynek zamku nie jest muzeum: mieszczą się w nim urząd gminy, poczta, biblioteka i ośrodek zdrowia, a zwiedzającym udostępniane są tylko pomieszczenia publiczne. Sąsiadujące Arboretum Bílá Lhota, założone na terenie dawnego parku zamkowego, jest otwarte dla publiczności od 1968 roku.

W budynku zamku mieszczą się dziś urząd gminy Bílá Lhota, poczta, biblioteka i ośrodek zdrowia, a sąsiednie arboretum w dawnym parku jest odrębnym pomnikiem przyrody z ponad 300 gatunkami drzew i krzewów.