Vildenberk, Średniowieczne ruiny zamku w Pozořicach, Republika Czeska

Vildenberk to ruina zamku na zalesionej grani podwyższenia, która wznosi się około 60 metrów nad otaczającą doliną, z dwoma głębokimi rowami obronnymi przecinającymi teren. Struktura obejmuje sekcję przednią o wymiarach około 48 na 31 metrów i główny obszar rozciągający się około 137 metrów długości.

Początki zamku są niepewne; jego rozmiar sugeruje fundację królewską Wacława II, a po raz pierwszy wzmiankowano go w 1317 r. poprzez Půtę z Vildenberka. W 1371 r. margrabia Jan Henryk kupił posiadłość, a jego syn Jošt sprzedał ją w latach 1385–1406, po czym zamek opuszczono.

Kamienie ze ścian zamku zostały później wykorzystane do budowy barokowego kościoła i dworu w Pozořice, pokazując, jak ta ruina wpłynęła na lokalną społeczność.

Ruiny leżą na północny wschód od Pozořic, nad rejonem kamieniołomu Mokrá; miejsce nie ma znakowanego szlaku ani zaplecza, więc podchodzi się pieszo przez las, wypatrując fos obronnych wykopanych w grzbiecie. Teren jest nierówny i miejscami zarośnięty, a zachowane mury są fragmentaryczne.

W 2024 roku archeolodzy odkryli pod późniejszym piecem w kamieniołomie Mokrá pozostałości dużego średniowiecznego pieca wapienniczego z XIII–XIV wieku, największego tego typu znanego na Morawach i być może w Europie. Jego wydajność mogła dostarczyć wapno do budowy Vildenberku, oddalonego o około 3 km.