Velký Blaník, Rezerwat przyrody w Louňovice pod Blaníkiem, Czechy.

Velký Blaník to wzniesienie o wysokości 638 m w obszarze chronionego krajobrazu Blaník, koło Louňovice pod Blaníkem, na południe od Vlašimi. Na szczycie stoi schronisko turystyczne z drewnianą wieżą widokową zbudowaną w 1941 r. w kształcie husyckiej baszty. Wzgórze zbudowane jest z ortognejsów moldanubskich, z odsłoniętymi skałkami, progami mrozowymi i potokami głazów.

Około 2400 lat temu szczyt był prawdopodobnie bezleśny i znajdował się na nim celtycki gród z okresu halsztacko-lateńskiego. W średniowieczu wzgórze porastał las z dużym udziałem buka, miejscami prowadzono w nim gospodarkę odroślową. Na początku XX wieku dla odnowienia lasu sadzono świerk, stąd jego obecny ponad 40-procentowy udział, a jodła w ciągu tego stulecia ustąpiła.

Góra zajmuje ważne miejsce w czeskiej mitologii jako legendarny schronisko rycerzy, którzy według opowieści przebudzą się, aby bronić Bohemii w razie potrzeby. Ta historia kształtuje to, jak mieszkańcy postrzegają to miejsce i się z nim identyfikują.

Na szczycie stoi schronisko turystyczne z drewnianą wieżą widokową z 1941 roku w kształcie husyckiej baszty. Grzbiet biegnie z północnego wschodu na południowy zachód, a przy szlaku widać płytowe odsłonięcia ortorulitu i potoki głazów. Rezerwat obejmuje 84,68 ha i został utworzony w 1992 roku w obrębie CHKO Blaník.

Wieża na szczycie to drewniana konstrukcja z 1941 roku w kształcie husyckiej baszty. Kamień węgielny Teatru Narodowego w Pradze pochodzi z okolic Velkýego Blaníka, łącząc wzgórze z główną sceną stolicy.