Velká strahovská zahrada, Ogród klasztorny w Hradčanach, Praga, Republika Czeska

Wielki Ogród Strahovski rozciąga się na wielu poziomach z wyłożonymi ścieżkami, trawnikami i starannie ułożonymi klombami kwiatów wokół budynków klasztoru. Układ łączy strukturalne sekcje ogrodu z otwartymi przestrzeniami przebiegającymi przez teren i łączącymi różne obszary razem.

Ziemię ogrodu podarował zakonowi premonstratensów książę Władysław II w 1140 roku na założenie klasztoru na Strahovie. Opat Jan Lohel kazał odbudować romański akwedukt w latach 1586–1612, kierując źródła ze wschodniego zbocza Petřína do nawadniania winnic i ogrodu użytkowego. Po splądrowaniu Strahova przez wojska szwedzkie podczas wojny trzydziestoletniej odbudowę rozpoczęto po 1658 roku za opata Vincenca Makariusa Franka, a architekt Giovanni Domenico Orsi zaprojektował wczesnobarokowe budynki, w tym suszarnię owoców, dziś dom ogrodnika, w latach 1671–1679.

Ogród należy do klasztoru norbertanów założonego w 1140 roku przez księcia Władysława II, który przekazał zakonowi ten teren. Opat Jan Lohel (1586–1612) kazał odbudować romański wodociąg i poprowadził źródła na wschodnim zboczu Petřína podziemnymi sztolniami, nawadniając winnice i ogród użytkowy. Dom ogrodnika nr 133/IV to dawna suszarnia owoców zaprojektowana przez Giovanniego Domenica Orsiego w latach 1671–1679.

Teren najlepiej odkrywać pieszo, z kilkoma punktami dostępu wokół budynków klasztoru i ścieżkami łączącymi wszystkie obszary. Zaleca się wygodne buty, ponieważ ogród rozprzestrzeniony jest na różnych poziomach elewacji, a niektóre ścieżki są strome.

Z wyższych sekcji ogrodu otwarty się widok na Praskie Stare Miasto i otaczające dzielnice, podczas gdy pozostaje się w odosobnionej ciszy terenu klasztoru. Ten kontrast między ruchliwym miastem poniżej a duchową przestrzenią powyżej tworzy odrębne doświadczenie.