Castle Ruin of Brandýs nad Orlicí, Ruina zamku w Brandýs nad Orlicí, Czechy

Ruina zamku w Brandýs nad Orlicí to średniowieczna forteca położona na wzgórzu nad miastem, wykazująca cechy gotyckie takie jak częściowo zachowane mury, wieże i struktury bram. Pozostałości ujawniają charakterystyczną konstrukcję kamienną i układ feudalnego fortu z odrębnymi obszarami funkcjonalnymi.

Początki zamku wiązano z Jindřichem z Prostiboře, ale użycie nazwy „z Brandisa” w 1289 r. nie jest już uznawane za dowód założenia. Pierwsza pewna wzmianka dotyczy Sezema de Brandis; w 1308 r. kronika zbrasławska wymienia Oldřicha de Brandeiz jako szkodnika dóbr klasztoru w Lanšperku. Panowie z Boskovic władali nim do 1423 r., Kostkowie z Postupic mieli go w 1457 r., a Vilém z Pernštejna kupił go w 1506 r. i kazał go celowo rozebrać.

W 1884 r. Okrašlovací spolek (towarzystwo upiększające) ustawiło w ruinie ławki, zabezpieczyło ścieżkę dojazdową i ogrodziło rdzeń, a nad piwnicami powstał prowizoryczny punkt widokowy. Od 1944 r. miejscowy oddział Klubu českých turistů postawił sobie za cel ratowanie ruiny, wydzierżawił teren na pięćdziesiąt lat i zlecił konserwację murów w południowej części rdzenia.

Ruina leży na zalesionym ostrogu na wschodnim skraju Brandýs nad Orlicí, między rzeką Tichá Orlice a potokiem Dolenský. Sztuczne fosy dzielą teren na trzy części; mur obwodowy późniejszej budowli w południowo-wschodnim rdzeniu, zabezpieczony podczas prac w 2013 r., widać z doliny Klopotské údolí, zwłaszcza gdy roślinność jest bezlistna. Przebieg pierwotnej drogi dostępu jest niepewny: jedni umieszczają go na północy, inni na zboczu południowym lub od zachodu przez fosy szyjowe.

Rdzeń ruiny jest dokumentowany na rysunkach i fotografiach od ostatniej ćwierci XIX wieku, a materiał ten poświadcza postępujące zawalanie się zachowanych murów. W 1884 r. miejscowe towarzystwo upiększające ustawiło w obrębie ławki i zabezpieczyło poręczą drogę dojazdową oraz rdzeń; nad piwnicami urządzono prowizoryczny punkt widokowy.