Dům U Zlatého rohu, Zabytek kultury na Rynku Starego Miasta, Praga, Republika Czeska.

Dům U Zlatého rohu to czteropiętrowa kamienica narożna przy Malé náměstí 10, powstała w 1623 roku z połączenia dwóch średniowiecznych domów. Późnorenesansowa przebudowa, przypisywana Janowi Dominikowi de Barifis, pozostawiła wykusz narożny oraz fragmentarycznie zachowane sgraffita ornamentalne i figuralne na elewacji.

Na działce stały dwa średniowieczne domy; północny po raz pierwszy wzmiankowano w 1404 roku, gdy mieszkał w nim mieszczanin Henzlín Gundacker, a zachowały się jedynie jego piwnica i części murów. W 1623 roku oba domy połączono i przebudowano w stylu późnego renesansu, z wykuszem narożnym i sgraffitami; za budowniczego uważa się Jana Dominika de Barifis. Fasadę zmieniono w stylu barokowym w pierwszej połowie XVIII wieku i w stylu neoklasycznym w 1801 roku.

Nazwa domu nawiązuje do narożnego wykusza, a w niszy na narożniku pierwszego piętra stała niegdyś figura patrona domu, św. Wacława; od przebudowy Janáka przechowywana jest w Lapidarium Muzeum Narodowego, gdzie od 2010 roku pokazywana jest w sali renesansowej. Od 2015 roku w budynku mieszczą się organizacje pozarządowe pod zarządem miasta Pragi, w tym Instytut Harcerski A. B. Svojsíka, który bezpłatnie udostępnia sale czeskim wikipedystom; działa tu też kawiarnia.

Dom stoi na rogu Rynku Staromiejskiego i placu Malé náměstí, między domami U Minuty i U Zlaté dvojky. Przeszklony parter zajmuje kawiarnia, a wyższe piętra Instytut Harcerski A. B. Svojsíka; sgraffita elewacji i narożny wykusz widać od strony placu.

W niszy narożnej na pierwszym piętrze stał niegdyś posąg patrona domu, świętego Wacława. Od przebudowy według projektu Janáka przechowywany jest w Lapidarium Muzeum Narodowego, gdzie od 2010 roku jest wystawiany w sali renesansowej.