Zábělá, Rezerwat przyrody w Bukovcu, Republika Czeska.

Zábělá to rezerwat przyrody o powierzchni 31,93 hektara na prawym brzegu Berounki, na północny wschód od Bukovca w powiecie Plzeň-město. Chroni mieszany las dębowo-grabowy z runem leśnym z przylaszczką trójkątnolistną, konwalią majową i kokoryczą dwulistną na stromym skalistym zboczu, które stopniowo się wypłaszcza. Rezerwat tworzy wąski pas wzdłuż rzeki, a jego południowo-wschodnią granicę wyznacza dawna linia kolejowa Praga–Plzeň.

Zábělá została ogłoszona rezerwatem przyrody w 1969 r., obowiązującym od 17 grudnia 1970 r., ze zmianami w 1993 i 1998 r. Las był gospodarowany od stuleci: pierwsze mapy leśne i dokumenty gospodarcze pochodzą z 1796 r., a plan z 1877 r. nadał drzewostanowi nazwę Habří. W 1861 r. uruchomiono przez las linię kolejową Plzeň–Praga, a w 1889 r. powstały przystanek kolejowy i restauracja wycieczkowa.

Nazwa Zábělá jest poświadczona od końca XVI wieku. W drugiej połowie XIX wieku mieszkańcy Plzeňa przyjeżdżali tu na wycieczki, a leśnik Josef Sigmund utworzył tzw. las parkowy z wstępem dla publiczności, uzupełniony w 1889 roku o przystanek kolejowy, a wkrótce potem o restaurację wycieczkową.

Rezerwat leży na prawym brzegu Berounki, na północny wschód od Bukovca; rzeka stanowi jego północno-zachodnią granicę, a dawna linia kolejowa Praga–Plzeň granicę południowo-wschodnią. Dla publiczności udostępniono szlak turystyczny i ścieżkę edukacyjną; na przeciwległym lewym brzegu leży rezerwat Háj. Skalisty południowo-zachodni skraj jest bardziej nasłoneczniony i suchszy.

Ten las należy do najdłużej zagospodarowanych lasów w Czechach: pierwsze mapy i dokumenty leśne pochodzą z 1796 r., a plan gospodarczy z 1877 r. nazywał ten drzewostan Habří. Zaplanowany na lata 1819-1822 wyrąb nigdy nie doszedł do skutku; usuwano tylko powalone i martwe drzewa.