Údolí Jizery u Semil a Bítouchova, Rezerwat przyrody w Semily, Republika Czeska.

Údolí Jizery u Semil a Bítouchova to około trzyk ilometrowy kanion wyżłobiony przez rzekę Jizerę w skałach metamorficznych, głównie metadiabazach i zielonych łupkach, około dwóch kilometrów na północ od Semil. Rezerwat ogłoszono w 1951 roku, a rozporządzeniem 2/2013 kraju libereckiego powiększono i ponownie ustanowiono na około 1 245 072 m². Ściany sięgają 130 metrów, a bazaltowa Krkavčí skála, wysoka na ponad 100 metrów, dźwiga żelazną platformę widokową.

Rezerwat po raz pierwszy ustanowiono w 1951 roku na powierzchni 39,28 hektara. W 2013 roku rozporządzenie nr 2/2013 kraju libereckiego ponownie go ustanowiło i powiększyło pod nazwą Údolí Jizery do 1 245 072 m² (1 230 378 m² w rejestrze AOPK ČR), a stara nazwa jest nadal używana. Najstarszymi dziełami człowieka w dolinie są cztery tunele kolejowe oddane do użytku w 1859 roku, na których budowę zużyto ponad 50 ton prochu.

Ścieżki Riegrova i Kamenického na prawym brzegu oraz żółty szlak na lewym noszą imiona postaci czeskiej turystyki; Böhmova vyhlídka upamiętnia Antonína Böhma, pierwszego prezesa oddziału KČT w Semilach. Punkt widokowy na Krkavčí skála, sfinansowany przez Okrašlovací spolek Semily, otwarto uroczyście 18 czerwca 1905 roku.

Prawym brzegiem biegną dwa szlaki: Riegrova stezka i Kamenického stezka. Żółty szlak prowadzi lewą krawędzią, z odgałęzieniem na Krkavčí skála około 2 km pieszo od Semily; kierowcy mogą zaparkować przy wjeździe do kamieniołomu, około 200 m od punktu widokowego. Wejście na Myší skála jest tylko częściowo zabezpieczone łańcuchami i na ostatnim odcinku wymaga nieco techniki wspinaczkowej.

Dwunastometrowy tunel dla pieszych na ścieżce Riegrova został wybity w twardej skale wulkanicznej w sześć tygodni w 1909 roku, przy użyciu 1086 ładunków dynamitu. Podczas zimowych i wczesnowiosennych roztopów powstaje obok lodospad szeroki na około 20 metrów i wysoki na 10 metrów, który pokrywa skalny nawis i zamyka u dołu zamarznięty stawek.