Lužické hory Protected Landscape Area, Obszar chronionego krajobrazu w Liberecký kraj, Czechy

Obszar chronionego krajobrazu Lausitzer Gebirge (CHKO Lužické hory) zajmuje 271 km² w północnych Czechach, w powiatach Děčín, Česká Lípa i Liberec. Wysokość sięga od 289 do 793 metrów, a najwyższym punktem jest szczyt Luž. Chroni piaskowcowe miasta skalne oraz stożki fonolitu, trachitu i bazaltu, którym towarzyszą resztki lasów bukowych, jodłowych, klonowych, wiązowych i dębowych.

Ministerstwo Kultury utworzyło obszar chroniony dekretem z 19 marca 1976 r., obowiązującym od 12 kwietnia 1976 r., na powierzchni 265 km² w powiatach Děčín, Česká Lípa i Liberec. Administracja mieściła się najpierw w Děčínie, a od 1 stycznia 1979 r. w Jablonném v Podještědí. W 1991 r. przeszła pod Czeski Instytut Ochrony Przyrody i w październiku przeniosła się z ośmioma pracownikami do Nový Boru.

Niemiecka nazwa Lausitzer Gebirge i czeska Lužické hory odnoszą się do Łużyc; po drugiej stronie granicy ten sam łańcuch nosi nazwę Zittauer Gebirge. Köglerova naučná stezka, nazwana imieniem miejscowego leśnika, jest najstarszą oznakowaną ścieżką przyrodniczą w Czechach. Międzynarodowa ścieżka łącząca Lužické i Žitavské hory ma 27 przystanków z tablicami o geologii i przyrodzie.

Wiosna i jesień oferują najlepsze warunki do odwiedzin, z łagodną pogodą i dobrze utrzymanymi ścieżkami. Dostęp odbywa się z kilku punktów wejścia koło małych wiosek, a wizyta w biurze administracyjnym w Jablonné v Podještědí pomaga w orientacji.

Obszar został ustanowiony dekretem Ministerstwa Kultury 19 marca 1976 r., obowiązującym od 12 kwietnia 1976 r., początkowo na 265 km² z pięcioma państwowymi rezerwatami przyrody, jednym chronionym stanowiskiem i trzema chronionymi tworami przyrody. Administracja miała siedzibę w Děčínie do 1 stycznia 1979 r., gdy przeniosła się do Jablonné v Podještědí.