Synagoga w Žatcu, Synagoga o architekturze mauretańskiej w Žatcu, Republika Czeska

Synagoga w Žatcu to jednonawowy budynek z absydą, wzniesiony w latach 1871–1872 w stylu mauretańskim według planów mistrza budowlanego Johanna Staňka. Zachodnia fasada z ryzalitem ma dwie kwadratowe wieże zwieńczone kopułami, a wnętrze nakrywa sklepienie kolebkowe. Stoi przy ulicy Dlouhá i jest drugą co do wielkości zachowaną synagogą w Czechach po synagodze w Plzeniu.

Budynek został zbudowany w 1872 roku i oznaczał okres wzrostu dla żydowskiej wspólnoty w mieście. Sama konstrukcja odzwierciedlała dobrostan gospodarczy, który wspólnota osiągnęła w regionie w tamtym okresie.

Synagoga nie odprawia już nabożeństw; została ponownie otwarta 19 marca 2024, w 152. rocznicę poświęcenia z 1872 roku, jako muzeum życia żydowskiego w regionie, obok dawnej szkoły żydowskiej i domu rabina. Po wojnie nabożeństwa odbywały się w sąsiednim budynku do 1954 roku.

Synagoga jest dziś muzeum życia żydowskiego w regionie, więc zwiedzanie odbywa się w godzinach pracy muzeum, a nie nabożeństw. Stoi przy ulicy Dlouhá we wschodniej części starego centrum; od południa przylegają do niej dawna szkoła żydowska i dom rabina. Wnętrze nie zostało przywrócone do pierwotnego stanu.

Podczas nocy kryształowej w listopadzie 1938 miejscowi strażacy mogli ugasić pożar dopiero wtedy, gdy niemieccy mieszkańcy, obawiając się przeniesienia ognia na sąsiednie budynki, na to pozwolili; wyposażenie wnętrza przepadło. 19 marca 2024 r., w 152. rocznicę poświęcenia, synagoga została ponownie otwarta jako muzeum.