Šibeničník, Rezerwat przyrody w Mikulov, Republika Czeska.

Šibeničník to rezerwat przyrody o powierzchni 3,38 ha na dwóch wapiennych wzgórzach około dwóch kilometrów na południe od Mikulova, którego północny szczyt osiąga 238 m. Górne zbocza to otwarty step trawiasty z rozproszonymi wapiennymi skałkami, a podnóże wzgórz porasta las; na południowym zachodzie leży duży staw hodowlany Šibeník.

Obszar został chroniony w 1946 roku, co oznaczało początek systematycznych wysiłków mających na celu zachowanie regionu. To wczesne uznanie jego wartości ekologicznej umożliwiło dziesięciolecia zarządzania ochroną.

Nazwa Šibeničník oznacza „wzgórze szubieniczne”, podobnie jak niemiecka nazwa Galgenberg. 28 maja 1912 roku botanik Josef Podpěra odkrył tam rzadki owies stepowy. Gdy austriaccy botanicy August Ginzberger i Alois Teyber przekonali burmistrza Aloisa Wintera o jego wartości, rada Mikulova 21 listopada 1912 roku wstrzymała zalesianie.

Obszar jest najlepiej dostępny na piechotę poprzez zaznaczone szlaki turystyczne wychoddzące z Mikulova. Wiosna i wczesne lato dają najlepszą okazję, aby doświadczyć krajobrazu i roślinności w pełnym wzroście.

28 maja 1912 botanik Josef Podpěra znalazł na zachodnim zboczu północnego wzgórza ostnicę stepową Helictotrichon desertorum subsp. basalticum, jedyne stanowisko tego gatunku na Morawach. Zalesianie sosną czerwoną i jesionem niemal je zniszczyło, zanim rada Nikolsburga 21 listopada 1912 roku wstrzymała nasadzenia.