Šemnická skála, Pomnik przyrody w powiecie Karlovy Vary, Czechy

Šemnická skála to kopuła fonolitowa, której wschodnie zbocze wznosi się około 165 m ponad otaczający teren. Podłoże stanowi granit karlowarski przebity przez lawę wulkaniczną, klasyfikowaną na mapach geologicznych jako trachyandezyt. Ze szczytu rozciąga się widok na dolinę Ohře, Doupovské hory i Krušné hory.

Obszar objęto ochroną po raz pierwszy 15 września 1933 r. pod nazwą Olšová vrata na powierzchni 3,79 ha. W 1974 r. włączono go do obszaru chronionego krajobrazu Slavkovský les, a 19 lipca 2006 r. powiększono do 8,41 ha i przemianowano na Šemnická skála. Krzyż na szczycie upamiętniał dziewczynę, która według legendy uniknęła małżeństwa z ostatnim panem Engelsburgu, udając skok; pan spadł ze 100 m i zginął.

Skała jest najpierw poświadczona jako Panenský skok (Jungfernsprung, „skok dziewicy”), wzięty z legendy: dziewczyna uciekająca przed małżeństwem z okrutnym ostatnim panem Engelsburgu udała skok i ukryła się pod szczytem, gdy on wbił konia w przepaść. Krzyż na szczycie upamiętniał to zdarzenie; już go nie ma. Później skała nosiła nazwę Hermannstein od Hermanna Czernina von Chudenitz, a od XIX wieku Schömitzstein.

Żółto oznakowana ścieżka dydaktyczna trasy Andělská hora–Kyselka prowadzi w górę z Andělská Hora, a czerwony szlak nadchodzi z Dubiny; inny znakowany szlak wiedzie z Karlowych Warów. Krzyż na szczycie zniknął, a dawna gospoda Hermannstein pod skałą przestała istnieć — pozostało miejsce odpoczynku ze studnią wody pitnej. Wschodnie zbocze opada około 165 m do małego spiętrzonego jeziora.

Krzyż na szczycie upamiętniał dziewczynę, która według legendy udała skok ze skały, by uciec przed okrutnym panem, który zginął w upadku. Krzyża już nie ma, a dawny zajazd Hermannstein u stóp skały zastąpiło miejsce odpoczynku ze źródłem.